991

مهندسي معماري اسلامي

امروزه جامعه شناسان هنر اعتقاد دارند كه يكي از پايه هاي تقويت هنر يك سرزمين، ايجاد عشق و علاقه به هنرهاي بومي و سنتي در ميان مردم هر كشور است. هنرهاي مرتبط با معماري كه امروزه به همه آنها تزيينات گفته مي شود نقش بسيار مهم و سهم بسزايي در هويت بخشي معماري ما دارند. معماري و هنرهاي وابسته به آن موضوعي است كه به دليل جامعيت و گستردگي نياز به تحقيقات گسترده دارد. تزيينات و هنرهاي مرتبط با معماري همانند موزه اي باز و دايره المعارفي بزرگ است. اينكه اين تزيينات چه هستند، چه نقشي دارند، نسبت آنها با معماري چيست از جمله سوالات مهمي است كه در اين زمينه مطرح است. لذا ضرورت دارد تا در جهت حفظ و توسعه اين هنرها تحقيقاتي انجام شود. در اين پژوهش از طريق مطالعات كتابخانه اي و از روش توصيفي تحليلي سعي شده تا با مطالعه بر روي معماري ايران در دوره اسلامي، تزيينات گوناگون در آن شناسايي شده و روند شكل گيري اين تزيينات و اثر پذيري آنها از هنرهاي پيش از اسلام و تغييراتي كه در طول دوران اسلامي در اين تزيينات به وجود آمده بررسي گردد و به دسته بندي تزيينات گوناگون و معرفي آنها پرداخته شود. تزيينات وابسته به معماري در دوره اسلامي در درجه اول به صورت نقوش تزييني به چهار بخش حيواني و انساني،گياهي، هندسي و خط تقسيم بندي مي شوند. تكنيك هاي تزيينات در معماري اسلامي شامل تزيينات سنگ كاري، آجركاري، گچبري، كاشي كاري، منبت و معرق و خاتم، آينه كاري و نقاشي است كه بحث مورد نظر در اين تحقيق بر اساس وسعت كاربرد تاريخي و اهميت به سه بخش آجركاري، گچبري، كاشي كاري دسته بندي مي شوند.

داعي پور، زينب

1394

209 ص.: مصور، جدول، نقشه، نمودار

by approach of development of Islamic art related to architechture

1/1/1900 12:00:00 AM

Islamic arts , Islamic architecture , architechtural ornament , decorative motifs

كارشناسي ارشد