938

معماري

همان گونه كه فضاهاي عمومي ( كالبدي) بر روابط اجتماعي تاثيرگذارند، روابط اجتماعي نيز خود را به فيزيك مادي منتقل مي كنند. به همين جهت تقارب مفاهيم اجتماعي و فضاي عمومي در نظريات صاحب نظران كاملا قابل توجيه مي گردد زيرا فضا عنصر جدا نشدني ساخت مادي و ساخت مند شدن زندگي اجتماعي است و اين بدين معناست كه نمي توان آن را جدا از جامعه و روابط اجتماعي درك كرد. هنر نمايش- يا در تعبير امروزين آن، تئاتر- ازجمله هنرهايي است كه رابطه اي مستحكم با جريانات اجتماعي دارد. تئاتر هنري منحصر به فرد است كه هم در زمان و هم در مكان امكان زيست پيدا مي كند. مي توان از اين هنر براي رسيدن به اصول پايداري اجتماعي كه ارتباط و پيوند، دموكراسي و نظارت، كيفيت زندگي ، تنوع و تساوي تعريف شده است، استفاده كرد زيرا تئاتر قبل از هر چيز يك محل اجتماعات است و مكاني است كه دو گروه گرد هم مي آيند، و اينجاست كه تئاتر مكان تبادل فرهنگي و محل رابطه فيزيكي اين دو مي شود. با حضور افراد و ايجاد يك زندگي اجتماعي و عمومي است كه مي توان از فضا و مكان(كالبد معماري) براي رسيدن به پايداري اجتماعي بهره برد. براي رسيدن به پاسخ مطلوب و براي ايجاد مدل هايي كه بتوان بر اساس آنها به راه حل هاي طراحي دست يافت نگاهي فرآيند نگر داشته و بدين منظور از روش اثباتي محتوايي- رويه اي استفاده شده است. براساس نتايج بدست آمده ايجاد يك پلازاي گسترده هنري با مركزيت تئاتر مي تواند به باز زنده سازي بافت قديمي شهر به وسيله حضور خود مردم شهر به منزله شاخص ترين عنصر جامعه مدني به صورت نمادي براي شهر كمك بسزايي كند. كليدواژه : تئاتر، پايداري اجتماعي، فضاي فرهنگي، فضاي شهري، هنر

ميرزا كوچك خوشنويس، احمد

دباغ، امير مسعود

1397

241ص.: مصور (بخشي رنگي)، جدول، نمودار

Factors influencing the design of a socio-cultural complex of Karaj theater design with social sustainability

1/1/1900 12:00:00 AM

Theater , social sustainability , urban space , cultural atmosphere

2156

كارشناسي ارشد

2155