926

ادبيات نمايشي

مطالعه تطبيقي چگونگي دريافت معنا توسط مخاطب در دو گونه نمايش آييني و تياتر تجربي

در اين پژوهش برهم كنش اجرا و تماشاگرش، از اجراهاي انسان اوليه در ميان قبيله‌اش تا تياتر تجربي و در نهايت پرفورمنس، با استفاده از نظريه هرمنوتيك مورد مطالعه قرار گرفته است. شيوه‌ي‌هاي دريافت توسط تماشاگر در‌ تياتر آييني و تجربي بررسي شده و به تفاوت‌ها و شباهت‌هايشان اشاره شده است. فرضيه اين پژوهش بر آن بوده‌است كه فرآيند ادراك معنا براي تماشاگر، در نمايش آييني و تياتر تجربي، با توجه به شيوه‌هاي متفاوت برقراري ارتباط اين دو گونه با تماشاگرانشان، دو سير متفاوت را مي‌پيمايد. نمايش آييني در بر هم كنش با تماشاگرش، هنوز از شيوه‌ي بيان معنا در آيين – به معناي امروزي آن- بهره مي‌گيرد و در جست و جوي هويت بخشي به مخاطبش از طريق عناصر آييني و فرا واقع‌گرايانه است، قراردادهاي از پيش تعيين شده با تماشاگرش دارد كه قبول آن‌ها شرط لازم برقراري ارتباط بين اين نمايش و تماشاگرش خواهد بود؛ و در مقابل آن تياتر تجربي براي برقراري ارتباط با تماشاگرش در پي خلق شرايطي است كه اجرا و عناصر آن همزمان با تماشاي تماشاگر، دست به تجربه‌اي بزنند كه منجر به رسيدن هر دوي آنها به فهمي نو شود.

پنج بار نفس عميق

نصرتي، رفيق

معافي غفاري، فرزاد

1394

128 ص.

1/1/1900 12:00:00 AM

A Comparative Study of meaning perception by Audience in ritual and experimental theatre

Performance , Spectators action , Hermeneutic theory , ritual theather , exprimental theather , spectatorial action

Five deep breaths

كارشناسي ارشد