921

مهندسي معماري اسلامي

سنتي بودن در معماري مانند ساير موارد به اين معنا نيست كه گذشته را دوباره تجديد كنيم بلكه بايد از آن و امكانات معاصر استفاده كنيم. هندسه يكي از بنيان‌هاي هنر و معماري سنتي ايران است كه در سراسر آثار فاخر به جاي مانده از گذشته، مي‌توان نمونه‌هايي از آن را مشاهده كرد. اين مهم در معماري اهميت بيشتري مي‌يابد زيرا مبناي كار معماري ساختن است و از يك هندسه و نظم دقيق استفاده مي‌شود. نه تنها آثار معماري سنتي ايراني از دوره‌ي باستان تا دوره‌ي اسلامي از هندسه بهره‌ برده‌اند بلكه معماري معاصر ايران نيز خود را پايبند به اين اصول معرفي مي‌كند. همگام با توسعه فن‌اوري، روش‌ها و مصالح مورد استفاده براي ساخت ساز‌ه‌ها متحول شده‌اند و اين امكان فراهم شده است كه فرم‌هاي متنوع معماري گسترش پيدا نمايد در گذشته محدوديت‌‌هاي سازه‌ها اغلب عاملي بود كه معماري با سازه تطابق پيدا مي‌كرد به عنوان مثال شكل‌گيري فرم‌هاي قوس و گنبد به احتمال قوي ابتدا منتنج از محدوديت‌هاي باربري مصالح و روش‌هاي ساخت بوده و فرم‌هاي چشم‌نوازي كه براي آن‌ها خلق شده است ممكن است تلاش معماري براي تطابق با سازه تلقي گردد. با توجه به آنچه نظام باروري در معماري گذشته ايران، مبتني بر اصول هندسي رياضيات است مي‌توان به كمك هندسه‌ي سازه‌هاي نوين به بازآفريني‌ آن‌ها اقدام كرد. اين مقاله بر آن است تا ضمن شناخت دقيق از اصول هندسه‌اي موجود در معماري سنتي و ريشه‌هاي فكري و مبناي نظري آن، تجلي آن را در آثار معماري معاصر مورد تجزيه و تحليل قرار دهد.

اكبريان، محمدرضا

اكبري، علي

1394

163 ص.: مصور، جدول

Studying the Role of Modern Construction at Recreating the Iranian Post-Islamic Architecture Geometry

1/1/1900 12:00:00 AM

Technology of modern construction , Geometry and proportions of Iranian architecture , Islamic architecture

كارشناسي ارشد