918

مهندسي معماري اسلامي

از ديرباز، فضاهاي مذهبي در شمار نهادهاي اجتماعي- فرهنگي تأثيرگذاري بودند كه در ادامه‌ي فعاليت‌هاي خود به جايگاهي ثابت جهت اجراي نمايش‌هاي سنتي- مذهبي ايراني و برخي خرده نمايش‌ها تبديل شدند. پژوهش حاضر در پي بررسي جايگاه گذشته و اكنون اين مكان‌ها در حوزه‌ي اجراي نمايش‌هاي سنتي- مذهبي و پاسخگويي به اين پرسش است كه؛‌ آيا مي‌توان ضمن اجراي نمايش‌هاي ايراني در اشكال احياء شده آن‌ها، فضاها و مكان‌هاي تازه‌اي را نيز براي اجراي نمايش در ديگر نهادها و كانون‌هاي اجتماعي و فرهنگي معاصر ايجاد كرد؟ بنابراين هدف اصلي اين پژوهش، ارائه‌ي راهكار و الگويي عملي و كاربردي بر مبناي نياز جامعه‌ي امروز بوده است. روش تحقيق، مبتني بر رويكرد توصيفي- تحليلي بوده و در گردآوري اطلاعات اوليه نيز از روش اسنادي بوده است. به اين ترتيب در ابتدا به تحليل و بررسي مفاهيم و تعاريف؛ و سپس شكل‌گيري و روند تاريخي و تطور آن‌ها به عنوان جايگاهي ثابت براي اجراي نمايش‌هاي ايراني پرداخته شده است. بعد از آن رابطه‌ي فضا و معماري فضاهاي سبز با فضا و مكان نمايش‌هاي ايراني بررسي و تشريح شده است. در نتيجه‌گيري نيز مهمترين يافته‌ي پژوهش، پيشنهاد الگويي براي توسعه و پايداري اشكال اجرايي نمايش‌هاي ايراني در دوران معاصر و نمودار اجرايي آن است.

دباغ، امير مسعود

1394

184 ص.: مصور، جدول، نقشه

Religious – Ritual Conference Center (an approach to revive traditions in new framework)

1/1/1900 12:00:00 AM

Conference Center , rites , rituals , new frame , green space

كارشناسي ارشد