917

معماري داخلي

ﺑﺎز زﻧﺪه ﺳﺎزي و احياي دوباره ﺑﻨﺎﻫﺎي تاريخي و قديمي در ﯾﮏ ﻗﺮن اﺧﯿﺮ داراي اﻫﻤﯿﺖ وﯾﮋه اي ﺑﻮده اﺳت. بناهاي فرسوده اي كه در عين دارا بودن حس نوستالژيك، زمين هاي با ارزش شهري را اشغال كرده و بدون ارائه خدمات مفيد بي استفاده مانده اند. از راه هاي مرمت و باززنده سازي اين قبيل بناها، تبديل آنها به خانه هاي اجتماعي است كه در تعامل با مردم باشد. براي انجام هر اقدامي جهت باززنده سازي، طراحي داخلي در بنا اهميت ويژه اي پيدا ميكند. طراحي داخلي در يك بنا مي تواند ارزش ها و روح از دست رفته يك بناي فرسوده را به آن بازگرداند و با تزريق كاربري جديد بناي منزوي شده را با هويتي نو به محيط شهري بازگرداند. اين پروژه با انتخاب يك خانه تقريبا مخروبه كه متعلق به دوران پهلوي دوم است و روزگاري سكونتگاه مرفه نشينان آن منطقه بوده، اما هم اكنون سالهاست كه رها شده و تبديل آن به يك مهمانسرا و كافي شاپ سعي داشته، تا با كاربري جديد و مورد نياز روز، ساختمان را از نو زنده كند. اين بنا با كاربري جديد در تعامل با دو دسته افراد قرار گرفته است؛ مهمانسرا، كاربري اصلي ساختمان براي گروهي از مردم كه از شهرهاي ديگر امده اند و قصد اقامت در فضاي متفاوت تر از مسافرخانه هاي بي روح و هتل هاي گران قيمت شهر را دارند. گروه ديگر شهرونداني هستند كه همسايگان ساختمان محسوب مي شوند و سالها نظاره گر چهره منزوي و مخروبه آن در محيط زندگي خود بودند حال نوبت بناست تا خدمات اجتماعي و شهري به آنها ارائه دهد. اين امر با درنظر گرفتن كافي شاپي در طبقه اول ساختمان كه در ارتباط مستقيم با مردمان ساكن و مقيم آن منطقه است ممكن گرديد چرا كه كافه ها نسبت به ساير فضاها پويا ترند و داراي قدرت قابل توجهي در تقويت ابعاد اجتماعي فضاهاي شهري هستند. واژگان كليدي: معماري داخلي، باز زنده سازي، تغيير كاربري

داعي پور، زينب

1396

156ص.: مصور (بخشي رنگي)، جدول

The Change of Use of Ostad Najjar's House to the Residential Reception Place of the Tourists

1/1/1900 12:00:00 AM

Rebuilding , Change user , Interior Design

كارشناسي ارشد

1531

دانشكده معماري