892

مهندسي معماري اسلامي

ورود فناوري‌هاي نوين به سرزمين‌هايي كه هويت و تاريخ غني آن‌ها در زمينه هنر و معماري در تقابل با نمودهاي تكنولوژيك قرار دارند، چالشهايي را دامن مي‌زند؛ چرا كه در اكثر اين جوامع همانند ايران، زيرساختهاي لازم جهت مواجهه با موضوع جهاني شدن فراهم نبوده‌است. در هزاره جديد، جهاني تازه در دست ساخته شدن است و معماري اجتماعي‌ترين هنري است كه مي‌تواند با ايجاد انسجام مكاني، نوعي تداوم زماني را جهت آفرينشي نوبنياد براي شكوفايي يك تمدن منجر شود. پرسش اصلي و هدف نهايي پژوهش آن است كه آيا مي‌توان شاخص‌هايي را جهت كاربرد فناوري‌هاي نوين در راستاي ارتقاي كيفيات فضايي معماري معاصر با حفظ مباني هويتي معماري ايراني- اسلامي تعريف كرد؟ در اين راه با مطالعه و تأمل در قرآن، كلام خداوند براي درك بهتر مباني اسلامي، انتخاب نمونه‌هاي موردي، انجام كار ميداني و نظرسنجي از افراد متخصص و عموم، شاخص‌هاي بدست آمده‌از نتايج بررسي‌ها به صورت كيفي تحليل و الگويي جهت كاربرد فناوري‌هاي نوين در معماري معاصر ارائه شده است. بر اساس نتايج اين پژوهش، بهره‌گيري از فناوري‌هاي نو در تركيب با عناصر و فرمهاي بومي و سنتي، هماهنگي با شرايط اقليمي، حفظ ارزش¬هاي معماري اسلامي و اصول معماري بومي و همچنين استفاده‌از فناوري‌هاي ساخت و مصالح جديد در ايجاد هماهنگي، تضاد، شفافيت و...،بسته به شرايط مكاني- زماني، مهم‌ترين شاخص‌هاي ايجاد مطلوبيت در معماري معاصر ايران به شمار مي‌آيند.

دباغ، امير مسعود

اصانلو، حسن

1394

111 ص.: مصور

Yasouj Commercial Complex (by Approach of Islamic-Iranian Architecture)

1/1/1900 12:00:00 AM

New technologies , Commercial Complex , Islamic architecture , Irannian architecture , geometry

2057

كارشناسي ارشد

2056