881

صنايع دستي گرايش پژوهشي هنرهاي سنتي

مسجد به عنوان شاخص ترين بنا در بين بناهاي تاريخي ادوار اسلامي، در مطالعات نقوش هميشه از جايگاه ويژه اي برخورداربوده است. توجه به ساخت مساجد در دوران صفويه و بررسي و تحليل نقوش آن مي تواند بهترين نمونه جهت مطالعه سير تحول و تطور كليت معماري ايراني اسلامي و يا جزيياتي از آن باشد. از مهمترين بخشهاي تشكيل دهنده كالبد مسجد فضاي ورودي است. اين عنصر از سويي رابط بين فضاي درون و بيرون بنا و معياري جهت تشخيص ارزش و هويت معماري مسجد به حساب مي آيد؛ از همين رو نسبت به ساير بخش ها از اهميت ويژه اي برخوردار است در پژوهش حاضر تلاش گرديد تا با انتخاب سه نمونه از مساجد دوره ي صفوي در شهر اصفهان، ابعاد فضاي ورودي، تاريخچه، ويژگي هاي ساختاري به كار رفته در سردرها مورد بررسي، تحليل و مقايسه قرار گيرد. اين پژوهش بر مبناي الگوهاي نظري معماري و به روش توصيفي و تحليل محتوي صورت گرفته است؛ با اتكاء به بررسي هاي كتابخانه اي و ميداني داده هاي اوليه ي مورد نياز به دست آمده است درنهايت پس از استخراج اطلاعات، تحليل و پالايش يافته ها، فرضيه ها مورد سنجش و بررسي قرار گرفته است و تحليل جامعي روي مساجد مورد نظر انجام گرفته كه در دوره ي صفويه بيشترين تكنيك، كاشي كاري آن هم از نوع معرق با رنگ لاجورد و پوشش فراوان نقشمايه هاي گياهي و به كار بردن كتيبه هاي مزيّن به آيات قرآني و اسماء مقدّس به خصوص پنج تن كه اهميت به اسلام و شيعيان را به لحاظ مضمون در بر دارد. كاربرد خط نستعليق در اواخر اين دوره براي تزيين فضاي سردر از ديگر اتفاقات اين دوره است.

هوشيار، مهران

1396

169ص.: مصور (رنگي)، جدول

Analysis of the structure of decorative motifs on the entrance of Isfahan mosques in the Safavid era with emphasis on Ali, Imam and Chaharbagh mosques

1/1/1900 12:00:00 AM

mosque , Safavieh , facad , inscription , Entrance , Ali mosque , Imam mosque , Charbagh mosque

2032

كارشناسي ارشد

2031