868

معماري داخلي

حيات شهري ساخته‌هاي انبوه‌سازي صنعتي بعد از طي شدن عمر مفيدشان به جهت معضلات منتج از پارادايم انبوه سازي وارد روندي معكوس مي‌شوند. ساكنين اين گونه پروژه‌ها به منظور تطبيق نياز‌هاي روزانه‌شان، با تغيير الگوي مسكن و تبديل آن به محلي براي سكونت، اينگونه پروژه‌ها را دچار تحولات عمده‌اي مي‌كنند. انتخاب شهرك اكباتان به دليل نمونه اي جامع از تبلور معماري مدرنيسم در ايران كه حاصل برنامه ريزي مبتني بر نظام‌هاي “از بالا به پايين مي باشد، است. هدف از انجام اين پژوهش اين است كه تجربه تكرار تغييرات ايجاد شده، چگونه مي‌تواند در نظامي “از پايين به بالا” در توليد و شخصي‌سازي فضا، حيات “پروژه” را در بافت شهري حفظ كند. روش تحقيق در اين پژوهش به صورت كيفي تحليلي و از نوع پيمايشي انجام شده است. جامعه آماري 60.000 نفري و نمونه آماري 85 نفري كه پس از گرداوري اطلاعات از آمار توصيفي بر اساس متغير هاي مركزي و پراكندگي به تحليل آن پرداخته شده است. همچنين با بررسي نمونه هاي موفق بين المللي و اسناد رسمي ثبت شده مرتبط با نياز هاي ساكنين شهرك اكباتان در 3 دهه گذشته، اين داده ها مورد ارزيابي قرار گرفته اند. سوال اساسي اين است كه چگونه مي توان با كمك تجربيات حاصل شده در اين پروژه و شناخت لايه هاي اجتماعي و مردم شناسي به راه حلي پايدار براي پاسخگويي به نيازهاي انسان قرن21 دست يافت. نتايج اين پژوهش نشان داد كه به كمك الگوهايي مانند : "كار و زندگي"،گسترش فرهنگ عمومي از سطوح به ارتفاع مي توان باعث تشويق حضور كنشگر افراد در محله شد، كه با تعريف كاربري هاي مناسب تعاملي و مطلع كننده مي تواند بستري مناسب را براي هويت بخشي به افراد فراهم كند. واژگان كليدي: شهرك اكباتان، بازنگري پروژه، پارادايم انبوه سازي، نماي پنجم، خرده فرهنگ ها

افشار، سياوش

اصانلو، حسن

1396

157ص.: مصور (بخشي رنگي)، جدول

Changing the function of the fifth views to social spaces with a repetition approach in order to review

1/1/1900 12:00:00 AM

Ekbatan town , project review , mass production paradigm , fifth view , subcultures

كارشناسي ارشد