855

تبليغ و ارتباطات فرهنگي

در جهان امروز ارتباطات نقش اساسي و بي بديلي دارد و هر كشوري ناگزير از ارتباط با جهان و ساير كشورهاست. برخلاف سده هاي پيشين امروز در روابط بين المللي نقش روشهاي نرم از روشهاي سخت پيشي گرفته و كشورها در تلاشند تا از ابزارهاي ديگر كه ارزشهاي ماندگاري و تاثيرگذاري بيشتري دارند بهره گيرند. عنوان « ديپلماسي عمومي » كه در چند دهه اخير به ادبيات سياسي اضافه شده است به مجموعه روشهايي اطلاق مي شود كه با بهره گيري از ابزارهاي غير سياسي همانند رسانه، فرهنگ و هنر بستر ايجاد ارتباط بين دولتها و ملتها را فراهم مي سازد. در اين تحقيق تلاش شده است تا ضمن مرور ادبيات بحث و آنچه تا كنون در اين زمينه رقم خورده است؛ با استفاده از روش و نظريه« داده بنياد » در مصاحبه با متخصصان و افراد با تجربه نقش هنر در ديپلماسي عمومي ايران و جهان بررسي شود و زواياي مختلف و پنهان آن واكاوي و آسيب شناسي گردد. در اين ميان براي ارايه فهمي دقيق از موضوع، تجارب برخي كشورها هم بررسي و نقاط ضعف و قوت آنها احصا و ارايه شده است. اين تحقيق در پي آن بوده است كه به اين پرسشها پاسخ گويد: 1- هنر چه نقشي در ديپلماسي عمومي دارد؟ 2- كشورهاي ديگر از اين ابزار چگونه استفاده كرده اند؟ 3- در ديپلماسي عمومي جمهوري اسلامي ايران هنر چه نقش و جايگاهي دارد و آيا جمهوري اسلامي توانسته است از اين ابزار استفاده كند يا نه؟ بر اساس نتايج داده هاي اين تحقيق، هنر در مقايسه با ابزارها و روشهاي ديگر از قابليت هاي منحصر به فردي برخوردار است و كشورهاي پيشرو از اين ابزار براي انتقال ارزشها و پيامهاي خود بيشترين استفاده را مي برند. در اين ميان جمهوري اسلامي ايران هم به دليل نوع اهدافي كه در ارتباطات بين المللي پيگيري مي كند در دو دهه گذشته از آن بهره گرفته است اما در مقايسه با ظرفيت ها و پيشينه هنر در فرهنگ ايراني ـ اسلامي اين بهره مندي مطلوب و موفق ارزيابي نمي شود.

ايوبي، حجت اله

مسعودي، اميدعلي

1393-94

188 ص.

Studying the Capacities of the Arts in Public Diplomacy in Iran and the world with emphasis on the role of art in public diplomacy of the Islamic Republic of Iran

1/1/1900 12:00:00 AM

public diplomacy , mass media , art , communications , culture

كارشناسي ارشد