785

سينما

در اين پژوهش، بازتاب دو مبحث مهم حوزه جامعه شناسي، پايگاه اجتماعي و طبقه اجتماعي فيلمسازان منتسب به موج نو در ساخت آثارشان در دهه 40 و 50 شمسي كه پايان اين حركت اجتماعي در سينما با بروز اعتراضات اجتماعي آن دهه كه به انقلاب اسلامي سال 1357 منجر گرديده است، موشكافانه مورد بررسي قرار گرفته است. بنابراين در اين پژوهش، از هر گونه جانبداري سياسي و اعمال عقايد شخصي، كه با روح هرگونه پژوهش علمي منافات دارد پرهيز شده است؛ و با نگاهي دقيق به تعاريف علمي دو حوزه علمي جامعه شناسي و زبان تصويري سينما، بازتاب پايگاه اجتماعي و طبقه اجتماعي سينماگران موج نو در آثار سينمايي شان كه خواسته و يا نا خواسته موجب تحريك اجتماعي و در نهايت به تغييرات اجتماعي و دگرگوني اجتماعي منجر گرديده است مورد بررسي قرار گرفته و همه ملاحظات اخلاقي يك پژوهش علمي مراعات شده است. پايگاه و طبقه اجتماعي چهار فيلمساز مهم اين دوره با آثارشان، كه مي توانيم آنان را آغازگر اين جريان آلترناتيو بدانيم در اين پژوهش انتخاب شده است. ابراهيم گلستان، فرخ غفاري، كامران شيردل و پرويز كيمياوي؛ از تاثيرگذارترين فيلمسازان منتسب به موج نو مي باشند. تحولات اجتماعي دهه 50 شمسي، براي اكثر فيلمسازان موج نو ايران، قابل پيش بيني نبوده است، ولي فضاي واقعي سينماي فيلمسازان موج نو، برخاسته از پايگاه اجتماعي و طبقه اجتماعي خاص آنان بوده است، كه در رشد اعتراضات اجتماعي و سرعت بخشيدن به روند تغييرات و دگرگوني اجتماعي دهه 50 شمسي نقش بسزايي داشته است. واژگان كليدي: سينماي موج نو، پايگاه اجتماعي، طبقه اجتماعي، انقلاب اسلامي.

عسگري كيا، فرشاد

صادقي، جواد

1397

1/1/1900 12:00:00 AM

Iranian New Wave cinema , social status , social class , Islamic revolution

1812

كارشناسي ارشد

1811