764

ادبيات نمايشي

مطالعه ي مباني نظري و اصول نقد كهن الگويي در ساختار و بافت درام ارسطويي

رساله ي فنّ شعر ارسطو كه از مهم ترين ميراث فلسفي ادبي در حوزه ي نظريه ي دراماتيك و نقد ادبي است، به عنوان يك كهن الگوي مادر، ساير ساختارهاي روايت را باتوجه به نظام مندي، الگومنديِ عناصر، طرحوارگي و قواعد خود، تغذيه مي كند. اين الگوها، مفاهيم و عناصر، خود از مايه¬ها و مفاهيم كهني ريشه مي گيرند كه با مبحث كهن الگويي، قابل تحليل و رديابي است. از سويي در دوره ي نقد نو، روشها و متدهاي فراواني براي تحليل آثار ادبي و نظامهاي ادبي بنا نهاده شده، كه يكي از مهم ترين آنها نقد كهن الگويي است. يونگ در تقابل با استادش فرويد (پدر علم روانشناسي و طراح و پايه¬گذار مبحث ناخودآگاه)، برمبناي تحليل از راه روانشناسي، مبحث ناخودآگاهي را به دو بخش فردي و جمعي تقسيم مي كند. در ناخودآگاه جمعي، يونگ آرزوهايي را مطرح مي كند كه بشر مشتركاً از ابتداي حيات آنها را داشته و به-عنوان يك غريزه براي ابديت در ذهنش باقي مانده است. كهن الگوها كه مفاهيم انتزاعي تثبيت شده در نهاد، ناخودآگاه و روان انسان هستند، اين حركت الگوشدگي را جمعي و درزماني مي كنند. باتوجه به سؤال اصلي اين پژوهش كه چرايي و چگونگي جايگيري نظام كهن الگويي در ساختار درام ارسطويي است، با روش توصيفي تحليلي، سعي برآن شده است كه بنيانهاي كهن الگويي از عناصر و اجزاي درام تا مضامين و وضعيتهاي نمايشي، مورد بررسي قرار گيرد. از اهداف اصلي اين تحقيق، بررسي ساختار و بافت درام ارسطويي بر مبناي مفاهيم و مايه هاي كهن الگويي است. و مي توان ساختار درام را از محتوا، مضامين، وضعيتها تا كنش، رويداد، شخصيت، طرح و ساير عناصر آن بر مبناي مفاهيم، الگوهاي كهن و نقد كهن الگويي، تحليل كرد. در مسير نتايج، بر مبناي سه گانه ي كهنِ"برتري تقابل تقسيم" و مفاهيم كهن الگويي از كشف، استخراج، بررسي الگوهاي اصلي و تأثيراتي كه آثار باتوجه به مفاهيم بنيادين مشترك خود مي گذارند تا ريشه ي تحولات درام، پيش رفت. و باتوجه به سازوكار خود/ديگري و مفاهيم كهن الگويي، بر اجزاي درام ارسطويي، اصطلاحات مطروحه در آن، درجهت حركت در مسير شناسايي مولف، اثر تا مخاطب، نگاه و رويكرد ويژه اي داشت. كليدواژه ها: نقد كهن الگويي، ناخودآگاه جمعي، ساختار درام، يونگ.

مراسم احضار روح پدر

مجيد هوشنگي

شكوفه ماسوري

1397

200ص.

1/1/1900 12:00:00 AM

A study of theorical foundations and principles of archetypal criticism in the structure and context of Aristotelian drama

archetypal Criticism , Collective Unconscious , Structure of drama , Jung

1757

Father’s soul summons

كارشناسي ارشد

1756