748

سينما

تحليل روان شناختي سينماي كودك پس از انقلاب اسلامي و چگونگي ارتباط آن با مخاطب در دهه ي 60

سينماي كودك صرفا يك بحث فرهنگي هنري نيست؛ بلكه موضوعي است كه آن را مي توان در ارتباط مستقيم با آموزش و روان شناسي دانست. سينماي براي كودك با مخاطب كودك در كشور ما، بعد از انقلاب اسلامي پديد آمد و در اواخر دهه ي شصت با توليد آثار فراوان در اين زمينه به اوج رسيد. در سينماي كودك دهه ي شصت، در تمام آثار ساخته شده، كارگردانان بدون توجه به نيازهاي شناختي و رواني و عدم شناخت ويژگي هاي هر يك از دوره هاي سني كودك، كه نتيجه ي دوري از روان شناسي بود؛ آثارشان را پديد آوردند و اين مسئله سبب گرديد كه اين سينما نتواند زياد دوام بياورد و در همان ابتداي راه متوقف گردد. چه بسا اگر از سينماي كودك در زمينه ي توسعه، پخش و اكران حمايت مي‌ شد و با برنامه ريزي دقيق سعي ير شناخت كامل كودك بر اساس روان شناسي انجام مي شد سينماي كودك از دوران دهه ي 60 تاكنون نه‌تنها روي پاي خودش ايستاده بود بلكه افق‌هاي جديدي را هم فتح كرده بود و اكنون با حسرت به گذشته اش نگاه نمي كرد. در اين پايان نامه سعي داريم كه با بهره گيري از روان شناسي رشد شناختي كودك ژان پياژه و دو مرحله ي پيش عملياتي و عمليات عيني وي تعريفي متفاوت از سينماي كودك بدست آوريم و ببينيم استفاده از روان شناسي پياژه چه تاثيري بر سينماي كودك مي تواند داشته باشد.

آن

فهيمي، حسين

فهيمي، حسين

خدابنده، نرگس

1395

130 ص.: جدول

1/1/1900 12:00:00 AM

Psychological analysis of Children’s cinema after the Islamic Revolutionand its Connection with the Audience in the 60s.

Child , cinema , The Sixties , Psychology , Jean Piaget

كارشناسي ارشد

هنر