744

ادبيات نمايشي

گونه‌شناسي بازنمايي خانواده در آثار نمايشنامه‌نويسان منتخب دهه40 و 50

در بسياري از نگره‌هاي جامعه شناختي خانواده، واحد جامعه است. به رغم اين مسئله، خانواده مهمترين كانون اجتماعي بشر بوده و هست و قرن‌هاي متمادي مورد بحث و بررسي پژوهشگران حوزه‌هاي مختلف بوده است. براي درام از آغاز پيدايش‌اش، هميشه خانواده و مسائل خانوادگي موضوعي مهم به شمار آمده است. با اين همه، پژوهش‌هايي كه به رابطه‌ي پديده‌ي خانواده و درام پرداخته باشند، حداقل در زبان فارسي، انگشت شمارند. در اين پژوهش سعي شده است به اين پرسش پاسخ داده شود كه گزيده‌اي از مهمترين نمايشنامه‌نويسان ايراني در دهه چهل و پنجاه، چگونه به خانواده انديشيده‌اند؟ براي اين منظور، در اين پژوهش، چهار نمايشنامه‌نويس مهم اين دوره، غلامحسين ساعدي، عباس نعلبنديان، اكبر رادي و اسماعيل خلج، انتخاب شده‌اند و از هريك از اين نمايشنامه‌نويسان چند اثر كه در آن به موضوع خانواده پرداخته شده است، مورد بررسي قرار گرفته است. اين پژوهش، پژوهشي توصيفي_تاريخي است كه داده‌هاي آن، يعني زندگي‌نامه و گزيده نمايشنامه‌هاي نمايشنامه‌نويسان مذكور را با بهره از نوعي تفسير محتوايي و بر اساس نگره‌ي كاركرد‌گرا در مورد خانواده در جامعه شناسي، تحليل نموده و در نهايت به نتايجي در مورد نگاه هر كدام از نويسندگان به پديده‌ي خانواده دست يافته است.

خطوط سفيد

نصرتي، رفيق

باقري، فارس

1396

156ص.

1/1/1900 12:00:00 AM

The Typology of Family Representation in the Works of the selected Authors of Decades of 40th and 50th

Family , Playwright , Radi , Sāedi , Nalbandian , Khalaj

1711

White Lines

كارشناسي ارشد

1710

هنر