736

مهندسي معماري اسلامي

عدم تعادل ميان برنامه ها و اقدامات حفاظت و توسعه از موضوعات بحث برانگيز در بافت هاي ارزشمند تاريخي مي باشد. در پژوهش حاضر تلاش بر اين است كه با استفاده از رويكرد حفاظت و توسعه و برقراري تعادل ميان اين دو رويكرد، ساختارهاي تاريخي موجود در بخش كهن شهر را كه در دوره هاي تاريخي دچار تحولاتي در محيط معماري گشته و روح زمان بر آنها تاثير گذاشته است را معاصرسازي نمود به نحوي كه علاوه بر باززنده سازي آنها امكان بهره وري از ارزش هاي اقتصادي، اجتماعي و زيست محيطي موجود در اين مناطق نيز فراهم گردد. از اين رو، هدف پژوهش حاضر فراهم آوردن زمينه پاسخگويي به پرسش اصلي پژوهش مي باشد؛ مبني بر اينكه چگونه مي توان با برقراري تعادل ميان رويكرد حفاظت و توسعه، ساختارهاي تاريخي را معاصرسازي نمود؟ به منظور پاسخگويي به سوال اصلي پژوهش، در گام نخست سير تكامل سياست هاي حفاظت و توسعه شهري در جهان و ايران و همچنين اسناد، كنوانسيون ها و منشورها در حوزه ادبيات موضوع مورد بررسي قرار گرفته است. در ادامه ضمن بررسي مقالات معتبر در زمينه حفاظت و توسعه و معاصرسازي شهري در سطح جهاني و در نهايت با توجه به مطالعات صورت گرفته روند تحليلي انجام پروژه معاصرسازي شهري و شاخص هاي رويكرد حفاظت و توسعه به منظور معاصرسازي شهري مطرح مي گردد. در فصل سوم وضع موجود محله مورد مطالعه و به طور خاص گذر امامزاده يحيي مورد بررسي و شناخت كامل قرار گرفته و در فصل چهارم به تحليل داده هاي حاصل از پرسشنامه توزيع شده در بين اهالي گذر امامزاده يحيي پرداخته شده به نحوي كه ارزيابي نمونه موردي به منظور تبيين و تدقيق چارچوب پيشنهادي نظري مي باشد. در نهايت اولويت بندي شاخص ها به منظور معاصرسازي گذر امامزاده يحيي و بٌعد مهمتر اين شاخص ها در محدوده مورد مطالعه مشخص گشته و پيشنهاداتي به منظور معاصرسازي گذر با توجه به رويكرد حفاظت و توسعه مطرح گرديده است.

افشار، سياوش

1394

210 ص.: مصور، جدول، نمودار