726

مهندسي معماري اسلامي

در گذر تاريخ، هنر همواره در حال تغيير و تحول بوده است؛ اما گذشت ساليان متمادي هيچگاه موجب نگرديده است كه در كنار فراز و فرودهاي پيوسته ي هنر، رشته ي ناگسستني حيات بخش ذات هنر از هم گسيخته گردد. هنر سنتي مردمان گذشته در مسير دگرگوني بشر و رشد نيازهاي او بتدريج بسوي هنرهاي مدرن و زيبا در زمانه ي ما گرايش پيدا كرده است. حال چه اتفاقي منجر به رخوت و سستي هنر سنتي در دوران فعلي شده است؟ چرا به مرور زمان اينگونه هنرها به دست فراموشي سپرده شده اند؟ آيا مشكل در شيوه ي آموزش ماست و يا نبود مراكزي مناسب براي فعاليت متعالي و بروز خلاقيت هاي هنرمندان، باعث شده است تا ميل و رغبتي به اين سو وجود نداشته باشد؟ در پژوهش پيش رو تلاش گرديده است تا با بكارگيري روش‌هاي توصيفي-تحليلي و همبستگي، همچنين استخراج اطلاعات از منابع نرم و سخت كتابخانه اي، اسنادي و مشاهدات غير مستقيم، با ارائه ي راهكاري خلاقانه در زمينه ي طراحي و ساماندهي فضايي مناسب و در خور براي خلق آثار، آموزش و ارائه ي شايسته هنر سنتي، استانداردهاي لازم براي چنين مكان هايي مورد ارزيابي قرار گيرد. دستاوردهاي تحقيق بيانگر اين مفهوم است كه، گستره ي تفاوت هايي كه معماري مي تواند با طراحي محيطي مناسب در روند بهبود وضعيت هنرهاي سنتي رقم بزند بقدري است كه اهميت بهره گيري از نقش كليدي آن را در روند برنامه ريزي، سازماندهي فضايي و تعيين الگوهاي ساختاري مورد نياز چنين فضاهايي غير قابل انكار مي گرداند.

فرزانيار

1394

98 ص.: مصور، نقشه

Traditional Art of Isfahan Educational Center

1/1/1900 12:00:00 AM

traditional art , Handicrafts , artist , sale , export , exhibition

كارشناسي ارشد

معماري