717

ادبيات نمايشي

بررسي مفهوم مرگ در آثار نمايشي عباس نعلبنديان با تكيه بر نظريه پديدار شناسي تفسير مارتين هايدگر

در اين پژوهش سعي شده است پس از آشنايي با زندگي ،آثار عباس نعلبنديان به عنوان يكي از مهم ترين و تاثير گذار ترين نمايشنامه نويسان دهه چهل و پنجاه ايران به بررسي مفهوم مرگ در آثار نمايشي او از منظر پديدارشناسي هايدگر بپردازيم. از اين رو به معرفي پديدار شناسي،جريان هاي اصلي آن و نظريه پردازان مهم آن مي پردازيم و با آرا و نظرات ادموند هوسرل به عنوان پايه گذار اصلي پديدارشناسي و همچنين مارتين هايدگر از مهم ترين نظريه پردازان اين حوزه آشنا مي شويم. سپس مفهوم مرگ و نيستي را از منظر فلسفه و اسطوره بررسي مي كنيم و با محوريت قراردادن نظريات و آرا هايدگر ، از منظر او با مفهوم مرگ و نيستي و ارتباط آن با زندگي بيشتر آشنا مي شويم. سپس در قسمت نتيجه گيري با آوردن چند مورد مثالي از آثار عباس نعلبنديان ،مرگ را در چند اثر مهم او با معيار نظريات هايدگر مورد تحليل و بررسي قرار مي دهيم. و به اين نتيجه مي رسيم كه مرگي كه در آثار عباس نعلبنديان بر آن تاكيد مي شود، در واقع كليد هستي شناسي و جز جدايي نشدني "هستن" است كه نعلبنديان با رويكرد پديدارشناسانه به آن مي پردازد. هايدگر مرگ را تجربه اي نازيسته مي داند و جنبه توصيفي آن تنها بر اساس مشاهد مرگ ديگران حاصل شده است. هم چنان كه در آثار نعلبنديان پرداختن به مفهوم مرگ فراتر از مرگِ زيست شناسانه است. در واقع مرگ زندگي را آنگونه كه بايد زيسته شود، مي نماياند. نعلبنديان مرگ را لحظه اي صرف از يك حادثه يا رخداد در زندگي شخصيت ها نمايشنامه ها يش نمي داند كه نهايتا بخواهد زندگي را از آنها بگيرد و يا تلاشي براي ادامه زيست جسماني آنها كند.

نمايشنامه راه هاي بي انتها

اميني، رحمت

باقري، فارس

وفايي مهرباني، مهدي

1396

133ص.

1/1/1900 12:00:00 AM

Investigation of the concept of death in the dramatic works of Abbas Nalbandian, relying on Martin Heidegger's theory of phenomenology of interpretation

Seven Thousands Play

كارشناسي ارشد

هنر