694

مهندسي معماري اسلامي

از اواسط دوره ي قاجار و رويارويي درباريان، ثروتمندان و قشر تحصيل كرده ايران با تمدن غرب، نوعي احساس عقب افتادگي، آشفتگي و ضعف در متجددين و بدنه ي جامعه شكل گرفت كه به شكل گيري دارالفنون، استخدام مستشاران غربي در اداره ي كشور و جنبش مشروطه در اواخر دور ي قاجار ختم شد و در دوران پهلوي با اصلاحات عمده ي صنعتي، آموزشي، حمل و نقل ،شهرسازي، معماري و ... ادامه يافت. اين تغييرات سبب فاصله گرفتن معماري ساختمان هاي حكومتي و خانه ها از الگوي حياط مركزي، هويت ايراني و اسلامي، به فراموشي سپردن الگوهاي حياط مركزي و رعايت حريم اندروني و بيروني و حركت به سمت خيابان هاي متقاطع و خانه هايي با حياط آفتابگير و رو به خيابان گشت و رفته رفته تمام كاربري هاي خانه هاي گذشته تغيير كرد. در اين پژوهش سعي شده كه ابتدا توضيح مختصري از مفهوم سكونت ارائه شود و سپس هويت فرهنگي جامعه ايران در گذشته و دوره معاصر و ويژگي هاي معماري و اقليمي خانه هاي قديمي بررسي شده و پارامترهايي براي طراحي خانه ها و مجتمع هاي مسكوني امروزي با توجه به هويت ايراني و اسلامي جامعه استخراج و در نهايت طرح يك مجتمع مسكوني بر اساس اين پارامتر ها ارائه شده است.

دباغ، اميرمسعود

1396

116ص.: مصور (بخشي رنگي)

Residential Complex with the Approach of Islamic Architecture

1/1/1900 12:00:00 AM

Habitation , Dwelling , Iranian Identity , Islamic Architecture , Residential Complex

كارشناسي ارشد

معماري