659

نقاشي

معرفي و بررسي نقوش هندسي و گياهي" هارونيه توس"

زيبايي شناسي ايراني در طول تاريخ همواره به سمت نوعي زيبايي شناسي هندسي متمايل بوده است. با مشاهده بناهاي تاريخي ايران در دوره هاي مختلف و بررسي نقوش به كار رفته در آن علاوه بر تاكيدي كه بر وجه تزئيني آن شده، اين زيبايي شناسي هندسي قابل تشخيص است. اين امر به خصوص در دوره فرمانروايي تيمور بر ايران در معماري بيشتر بناها مشهود است. از ميان آثار به جاي مانده از اين دوره بناي آجري هارونيه كه از عظمت، ايستايي و معماري خاص در پايه ها و گنبد بهره مي برد، از شاخص ترين آن ها مي باشد كه در شهر توس قرار دارد. با توجه به خلاء نسبي علمي – تحقيقاتي در مورد تزئينات معماري و نقوش به كار رفته در اين بنا، پژوهش حاضر بر آن است با استفاده از روش ميداني و توصيفي-تحليلي نقوش هندسي بناي هارونيه و ارتباط آن با ساير هنرهاي هم عصر را مورد بررسي قرار دهد. پس از تحليل و جمع بندي، اين نتيجه حاصل شد كه اكثر نقوش هندسي استفاده شده در تزئين بناي هارونيه در ديگر هنرهاي همزمان از جمله منبَت كاري، فلزكاري، كاشيكاري، منسوجات و معماري به كار برده شده است.

استفاده از نقوش بناي هارونيه در نقاشي

خليلي فرد، احمد

1394

292 ص.: مصور

1/1/1900 12:00:00 AM