648

سينما

بررسي رويكرد زمان و روايت در تدوين سينماي نوگراي دهه چهل و پنجاه ايران

از آغاز پيدايش سينما در قلمروي سينماي داستاني عمده ي سعي خالقان فيلم بر آن بود كه فيلم براي تماشاگر قابل فهم باشد. اين شفافيت در همه ي اجزاي تشكيل دهنده ي فيلم، از فيلمبرداري و نحوه ي نشان دادن پلان ها تا شكل روايت و تدوين ديده مي شد. اما از همان آغاز پيدايش سينما بودند فيلمسازاني كه با وجود همه ي سد هاي پيش رويشان به نوآوري در شيوه ي بيان و نحوه ي روايت سينمايي روي آوردند. در ايران نيز با آغاز دهه ي چهل، فيلمسازان نوآوري ظهور كردند كه با تلاشهاي خود، به موقعيتي دست يافتند كه در مقايسه با دوران‌ بي‌شكلي سپري شده بي‌شباهت به يك نوزايي هنري‌ نبود. اين پژوهش به رويكرد متفاوت اين فيلمسازان نوگرا در مقوله ي زمان و روايت در تدوين مي پردازد.

فيلم داستاني (سپيدگاه)

شهبا، محمد

گنجوي، عباس

1392

131 ص.

1/1/1900 12:00:00 AM

Study the approach to time and narrative in editing of Irainian innovative cinemain 1960s and 1970s.

Narration , time , editing , new wave , Iianian cinema

Short fiction film(Sepidgah)

كارشناسي ارشد

هنر