631

سينما

تطبيق ساختاري فيلم تجربي با ويدئوآرت از 1390-95 در ايران بر اساس رويكرد نئوفرماليسم

ويدئوآرت و سينماي تجربي، مرز باريكي با همديگر دارند. در اين پژوهش به تعامل اين دو مديوم هنري باهم پرداخته ميشود. براي انتخاب رويكرد اين پژوهش، به نئوفرماليسم ديويد بوردول توجه شد، چراكه اين رويكرد، مبتني بر فرم فيلم است و تكنيك‌هاي سينمايي را هم به‌دقت موردبررسي قرار مي‌دهد. اين موضوع در اين پژوهش اهميت دارد، چراكه تكنيك‌هاي سينمايي و فرم غالب است كه باعث تعلق يك فيلم به گونه تجربي يا ويدئوآرت مي‌شود. براي محدود كردن پژوهش به زمان و مكان خاص، آثار تجربي و ويدئوآرت شاخص سال‌هاي 90 تا 95 ايران به روش توصيفي- تحليلي بررسي شدند. برفرض ايجاد ظرفيت‌ها و امكانات جديد هنري و فني در سينماي ايران، مي‌توان براي اين پژوهش جنبه كاربردي در نظر گرفت. بر اساس يافته‌هاي اين پژوهش، ويدئوآرت‌هاي موردبررسي، بسيار بيشتر از فيلم‌هاي تجربي بررسي‌شده در زمره سينماي تجربي مدنظر بوردول قرار مي‌گيرند و از دو سيستم فرمال تداعي‌گر يا انتزاعي برخوردار هستند. اغلب فيلم‌هايي كه به‌عنوان فيلم تجربي در عرصه فيلم كوتاه اين سال‌هاي ايران ساخته مي‌شوند، درواقع فيلم‌هاي روايي از نوع ديگر از ديدگاه بوردول هستند. سينماي تجربي ايران، كمتر ديده‌شده و كمتر موردبحث قرارگرفته است و به علت نبود مطالعات اصولي، جاي خالي سينماي تجربي نظام‌مند و مطالعات سينمايي در اين حوزه محسوس است.

سمفوني شهري

عسگري‌كيا، فرشاد

1397

194 ص.: جدول

1/1/1900 12:00:00 AM

Structural Comparative Study of Experimental Cinema and Vide Art based on Neo-formalism Approach in Iran 2011-2016

Neo-formalism , Experimental Cinema , Video Art , Avant-garde Art , Comparative Studies , Iranian Cinema

Urban Symphony

كارشناسي ارشد

هنر