604

تصوير متحرك

نشانه شناسي جناس تصويري در فيلمنامه نويسي طنز در انيميشن

موضوع اين پايان نامه به «طنز پردازي در انيميشن به كمك جناس ها» اختصاص دارد. در اين پژوهش ضمن پرداختن به ساختار و ساز و كار طنز و شوخ طبعي و معرفي جناس به عنوان يكي از اصلي ترين روش هاي خلق طنز، معادل هاي غير زباني آن دردنياي تصوير و انيميشن جتسجو شده است. مي دانيم جناس يكي از شيوه هيا بلاغي زبان است و به دو كلمه اي اطلاق مي شود كه در شكل يا تلفظ متشابه، و در معنا متفاوت باشند. اما باغ توجه به نظريات مدرني كه در باب جناس به ويژه از منظر نشانه شناسي مطرح شده است، تعاريف سنتي جناس، كه آن را تنها محدود به كلمات مي كردند، جايگاهي ندارند. از اين نگاه جناس را دو «نشانه» ي متشابهي مي دانند كه بر دو دال متفاوت دلالت كنند. بنابراين دو نشانه تصويري متجانس كه دو مفهوم متفاوت را نشان مي دهند نيز مي توانند گونه اي جناس بصري» قلمداد شوند. مانند تصوير چهره انسان و ماه كه هر دو گرد هستند. با جا به جايي تصوير و كلمه، مي توان براي انواع جناس هاي لفظي كه قبلا تعريف شده اند، معادل هاي تصويري قابل بحث را مطرح كرد. پس زماني كه به جناس در انيميشن فكري كنيم بايد به انواع تركيبات دوتايي در انيميشن، از جمله¬ تصوير/ تصوير، تصوير / گفتار، تصوير / نوشتار، تصوير / آواي غير زباني و تصوير/موسيقي، توجه داشته باشيم. از اين رو پس از آشنايي با ويژگي هاي بنيادين طنز و جناس در فصول اول و دوم، در فصل سوم جناس در ساخت هاي مختلف نشانه شناختي انيميشن بررسي مي شود. در فصول چهارم، پنجم و ششم نيز به ترتيب جناس هاي بصري، لفظي بصري و صوتي بصري در انيميشن، با ارائه نمونه هايي معرفي مي شوند.

كمربند ايمني

زندي، كيارش

زندي، كيارش

1393

بدون شماره گذاري

1/1/1900 12:00:00 AM

Animation , Humour , Pun , Semiotics

كارشناسي ارشد

هنر