60

مهندسي معماري اسلامي

نخستين آرامگاه هاي اسلامي احتمالاً براي بزرگداشت سلاطين و تجليل ائمه شيعه برپا شد. اين آرامگاه ها به صورت برج و يا بناهاي مربع شكل بودند كه قبٌه هايي بر روي سكنج ها داشتند. گويا آرامگاه معناي نمادين دارد يعني جايي كه روح از دغدغه دنيوي خارج شده به آرامش مي رسد. آرامگاه پس از مساجد، متداولترين نوع بناي عمومي در معماري اسلامي ايران است. از آغاز گرويدن ايران به اسلام بسياري از سنت هاي ايراني از جمله سنت معماري آن ميان حكمرانان اسلامي متداول گشت، از طرفي به خاطر اعتقاد به وجود مقدس امام و اولياء الهي و تجلي روح و باطن نوراني آن ها موجب گرديد كه آرامگاه مقدسين جزئي از معماري اسلامي را صورت بخشد. اما بدليل نبود اطلاعات فني كافي و اعمال سليقه هاي شخصي به جز در اماكن خاص و مشهور، معمولاً با طراحي هايي باتوجه به نيازسنجي مكان و ارائه يك طرح مناسب و منسجم روبرو نيستيم. بخصوص در برخي زيارتگاه ها به دليل دارا بودن مشخصات تاريخي و فرهنگي اين مسئله بسيار حائز اهميت مي باشد. در اين طرح نيز اغلب اين مشكلات وجود دارد. پس سعي شده است با توجه به شيوه نامه اي كه از قبل تهيه گرديده است و بررسي نكات آن با توجه به پتانسيل سايت و ضرورت هاي اصلي اين طرح تحت تاثير سايه اي از معماري ايراني اسلامي، در نهايت كار به طرحي ختم شود كه پاسخ دهنده همه موارد فوق باشد.

فرزان يار، حميدرضا

افشار، سياوش

1395

107ص.: جدول، مصور (بخشي رنگي)

Design a comprehensive plan and organize the shrine Jafar Gharib in Qom

1/1/1900 12:00:00 AM

master plan , Shrine , Shah Jafar whimsical , Qoli Darvish

كارشناسي ارشد

معماري