585

نقاشي

تاثير نقاشي در كمك به كودكان در خود مانده (اوتيسم)

اختلالهاي گسترده اوتيسم يا اختلالهاي فراگير رشدي، با آسيب شديد و فراگير در زمينه هاي گوناگون رشدي مانند اختلال در مهارتهاي تعامل اجتماعي متقابل و مهارتهاي ارتباطي و يا وجود رفتارو علايق و فعاليتهاي كليشه اي مشخص مي شود واختلالهاي درخود ماندگي، رت، از هم پاشيدگي كودكي، آسپرگر و اختلال فراگير رشدي را كه به گونه اي ديگر مشخص نشدهاند، در برمي گيرد. تمامي اين اختلالات مي توانند مشكلات عديده اي را براي كودك ، خانواده و جامعه ايجاد نمايند. يكي از روش هاي مؤثر وكار آمد در كمك به بهبود اين مشكلات نقاشي درماني مي باشد. اين روش درماني تاكنون در موارد مختلفي آزموده شده و اثرات چشمگيري نيز به دنبال داشته است و امروزه روان پزشكان و روان شناسان بسياري در كنار درمان دارويي خود از آن بهره مي گيرند. پژوهش حاضر به بررسي تأثير نقاشي دركمك به درمان كودكان درخودمانده (اوتيسم) مي پردازد. طرح پژوهش حاضر ازنوع شبه آزمايشي ( پيش آزمون – پس آزمون ) با گروه گواه مي باشد. جامعه آماري اين پژوهش شامل كليه افراد مبتلا به اوتيسم مركز اوتيسم شيخ مفيد اصفهان بوده كه از بين آنها 16 نفر بر اساس ارزيابي پرونده ها و گزارش عملكرد مربيان انتخاب شدند و به دو گروه آزمايش و گواه تقسيم گرديدند. بعد از تكميل پرسشنامه گارز 2 توسط والدين هر دو گروه و ارزيابي علائم و نشانه هاي اوتيسم به وسيله اين پرسشنامه، افراد گروه آزمايش در 15 جلسه 1 ساعته نقاشي درماني شركت داده شدند. اين جلسات با رويكرد رفتاري اجرا گرديدند.گروه گواه در طي اين دوره برنامه معمول خود را دريافت كرد. پس از انجام مداخله، پرسشنامه گارز ، مجدداً توسط والدين تكميل گرديد. نتايج حاصل نشان داد كه نقاشي درماني ارتباطات و مهارت هاي اجتماعي كودكان مبتلا به اوتيسم را بهبود بخشيده ولي بر رفتارهاي كليشه اي آنها اثر گذار نبوده است.

هنر، درمان، كودك

عبدي، ناهيد

خليلي فرد، احمد

نجفي، مصطفي

1392

بدون شماره گذاري، مصور، جدول، نمودار

1/1/1900 12:00:00 AM

Painting therapy , Art therapy , Autism , Social communication

1352

كارشناسي ارشد

1351

هنر