564

هنر اسلامي گرايش سفال

بررسي سازهاي سفالي ايران در دوره اسلامي

سفال به عنوان يكي از نخستين فرآورده هاي هنري و صنعتي مردمان اوليه،همواره حاصل نياز و شعور آدمي در به كارگيري عوامل طبيعت بوده و با رشد و ظهور تمدن ها اين پديده در بسياري از بخش هاي فرهنگي و زندگي اجتماعي مردمان وارد گشت. باورهاي مذهبي مردم ايران زمينه ظهور و استفاده از سفال را در بسياري از هنرها از جمله موسيقي فراهم كرد و بدين گونه استفاده از سازهاي سفالي در شهرهاي مختلف ايران رواج و توسعه يافت. تاريخچه استفاده از سفال براي ساخت ساز به قبل از اسلام باز مي گردد و به طوركلي سازهاي سفالي موجود در ايران را مي توان به دو دسته سازهاي بادي مانند سرنا و سوتك و همچنين سازهاي ضربي(كوبه اي) مانند نقاره،كوزه،تنبك،تمپو و غيره تقسيم كردكه اين سازها طيف وسيعي از مناطق ايران را تحت پوشش قرار مي دهند. اگرچه با رشد و توسعه صنعت و تكنولوژي استفاده از مواد ديگر در ساخت ساز بسيار رايج گشته اما با توجه به اصالت اين پديده استفاده از سازهاي سفالي همچنان در اكثر مناطق ايران رايج است. اين پژوهش بنيادي به شيوه توصيفي-تحليلي و جمع آوري اطلاعات كتابخانه اي و ميداني صورت گرفته است. در بررسي سازهاي سفالي مناطق مختلف ايران، با توجه به تفاوت هاي فرهنگي و محيطي،مواد اوليه و فنون ساخت و محدوديت هاي ناشي از آن، با تنوع سازهاي سفالي رو به رو هستيم كه اگرچه در كليت امر شباهت هايي وجود دارد اما در نهايت سازهاي سفالي از لحاظ شكلي و ساختاري تفاوت هاي بارزي دارند كه با هويت بومي آن ها پيوندي ژرف دارد.

ساخت سه نمونه از سازهاي سفالي ايران در دوره اسلامي

هوشيار، مهران

كفيلي، نگار

1397

114ص.: مصور (بخشي رنگي)

1/1/1900 12:00:00 AM

A Study of Iranian Ceramic Musical Instruments in The Islamic Era

Islamic era , pottery structural , precussion instrument , pot , drum

1305

The production of three sampel of Iranian Ceramic Musical Instruments in The Islamic Era

كارشناسي ارشد

هنر