561

صنايع دستي گرايش پژوهشي هنرهاي سنتي

زبان تصوير از تازه ترين، پويا ترين، نافذترين، دلنشين‌ترين، و سازگارترين زبانهاي هنري دنياست. زبان تصوير نياز به برگردان و ترجمه ندارد، تمبر با زبان همگاني سخن مي‌گويد. دايره المعارفي از، آينه‌ي فرهنگ و هنر است. اين پژوهش با چهارچوبهاي نظري نشانه شناسي با نگاهي فرهنگي- اجتماعي به مطالعه تمبرهاي صنايع دستي دهه پنجاه تا نود از تاريخ ايران پرداخته و تأثيرات فضاي گفتماني حاكم در سالهاي 1394- 1358ه.ش را با رويكرد نشانه- معنا شناسي مورد مطالعه قرار داده است. پژوهشي بنيادين، به لحاظ چيستي كيفي، استدلال استقرايي و روش تحقيق توصيفي- تحليلي است. تمبرهاي مورد نظرگرد آوري و بر اساس نمونه گيري است. آمار و نمونه ها مجموع 16سري از تمبرهاي روز جهاني صنايع دستي شامل 36 قطعه تمبر ايراني كه 26 قطعه انتخاب و 4 تمبر خارجي مورد توصيف و تحليل قرار گرفته است. از اين رو در راستاي پاسخ به سوالات مي‌توان به مهمترين نتايج اشاره كرد؛ بيشترين نقوش صنايع دستي برروي تمبرها مربوط به هنر قلمزني است. در عصر الكترونيكي شدن، تمبر جايگاه اصلي خود را به عنوان يك رسانه با مخاطب عام از دست داده و به عنوان مخاطب خاص كه مجموعه‌داران هستند، مي‌تواندكاركرد بالايي داشته باشد. امروزه ديگر با توجه به خدمات پستي اساساً بحث پست نوشتاري مفهوم خاص ندارد اما اگر قرار باشد استفاده‌ي رسانه‌اي از تمبر شود بايد به سراغ مفاهيم خاص براي مخاطب خاص كه شامل تمبرهاي مناسبتي، اختصاصي و... هستند رفت. تمبرها تكه‌هاي معني دار از فضاهاي نمادين، نشانه‌اي و معنايي كه نزديك به فضاي جهاني شده است تعلق دارند. ظرفيت تمبرها بسان فرمولهايي چون صورت و محتوا براي صلح سرزمينها، دچار تحول، تعامل، رفت و آمد و رابطه‌اي متقابل و نُقصان است .تمبر در سه نظام روايي، ابژگاني وگفتماني قرار گرفته است. معنا هميشه ناقص، سيّال و كشف كردني است چون بخشي از آن در غياب مي‌ماند، يعني هميشه چيزي براي ندانشتن وجود دارد. تمبر يعني داشتن و نداشتن و انسان همواره با نُقصان مواجه است.

افضل طوسي، عفت

شَعيري، حميدرضا

1396

186ص.: مصور (رنگي)، جدول

A Semiotics Analysis of Recent Iranian Handicrafts Stamps (1979-2015)

1/1/1900 12:00:00 AM

Culture , Iran , Handicrafts , Stamps , Media

كارشناسي ارشد

هنر