533

سينما

ساختار سه‌پرده‌اي و چگونگي استفاده از آن در سينماي ايران با تأكيد برآثار برجسته سينماي داستاني دهه 90

ساختار سه گانه يكي از مهم ترين مولفه هاي فيلمنامه در سينماي معاصر است كه به تدريج در مطالعات سينمايي و به صورت عملي در سينماي ايران نيز مورد استفاده قرار گرفته است و همين بهره برداري آگاهانه تفاوت هاي ساختاري در روايت داستان ايجاد كرده است. روند فيلم هاي ايراني در اين تحقيق ابتدا به بررسي ساختار سه گانه و الگوهاي آن و عناصر مهمي چون معرفي چيني ها، حادثه، طرح، نقطه عطف، مبارزه و اتحاد و سپس پرداخته مي شود. نه بهترين فيلمنامه نودمين سينماي ايران (كه برندگان سيمرغ بهترين فيلمنامه يا بهترين فيلم در پنج دوره اخير جشنواره فيلم فجر بوده است) از منظر ساختار سه بعدي تحليل. اين پژوهش نشان مي دهد كه ساختار سه پرده در سينماي ايران عليرغم رعايت برخي جنبه هاي فني با آنچه نظريه پردازان فيلمنامه از اين مدل تصور مي كنند، تفاوت هاي چشمگيري دارد.

فيلمنامه بلند داستاني همسفر

روحاني، علي

1396

107ص.: جدول، شكل

1/1/1900 12:00:00 AM

Three-dimensional structure and how to use it in Iranian cinema with an emphasis on the remarkable effects of the 1990 's narrative cinema

Screen play , Iran Cinema , Three-Way Structure , Milestones , Turning

Long Story Screenplay (Fellow Traveler)

كارشناسي ارشد

هنر