514

معماري

پرديس هنرهاي اجرايي با محوريت هنر چيدمان

نمايش پديده اي فراگير و جهانشمول است. امروزه زندگي انسان به واسطة دستاوردهاي تكنولوژيك ارتباطي، در محاصره و سيطرة رسانه هاي نمايشي قرار گرفته است. هنر نمايش و اجرا به عنوان يك شيوة ارتباطي خاص، در ابعاد گوناگون زندگي بشر را تحت تأثير خود قرار داده است. اين هنر در اعصار مختلف ابزار مناسبي براي برقراري تعاملات فرهنگي و اجتماعي و ملموس ترين قالب براي طرح مضامين اجتماعي، فلسفي و عقيدتي در موضوعات انساني و كيهاني بوده است. در جامعه امروز، پديده جهاني شدن، موجب كم رنگ شدن روابط اجتماعي و كاهش سطح تعاملات شده است. مجموعه هنرهاي اجرايي در راستا با افزايش تعاملات اجتماعي و حس تعلق به مكان سبب مي شود شهر همچون موجودي زنده در گفتگويي ديالكتيك و چند سويه با ساكنانش قرار گيرد. روش تحقيق از لحاظ فرآيند اجرا، كيفي است. هدف پژوهش حاضر طراحي فضاهاي تأثيرگذار بر كاربر و يافتن روابطي بين كيفيت فضايي و مفاهيم اجتماع پذيري در طراحي فضاهاي نمايشي مي باشد. در اين پژوهش مفهوم نمايش و اجرا، انعطاف پذيري و هنرچيدمان(اينستاليشن) از گرايشات هنر تعاملي و پرفورمنس آرت مورد بررسي قرار گرفته تا با خلق فضايي منعطف، سرزنده و خلاق با عنوان پرديس هنرهاي اجرايي به تعريف پايداري اجتماعي به عنوان يك چشم انداز، در محيط شهري تهران بپردازد.

طراحي تالار شهر در منطقه 22 تهران

اكبريان، محمدرضا

1395

270ص.: مصور (بخشي رنگي)، جدول، نمودار

1/1/1900 12:00:00 AM

PERFORMANCE ART CENTER BASED ON INSTALLATION ART

Representation , Installation Art , flexibility , Interactive Art , Performing art

768

DESIGN OF CITY HALL IN DISTRICT 22

كارشناسي ارشد

769

معماري