485

معماري

با گذشت زمان و تغييرات نيازهاي جامعه ، عملكرد يك بناي تاريخي دچار دگرگوني هاي فراواني مي شود.اين دگرگوني ها گاه منجر به ناديده گرفتن ،ترك و حتي تخريب بنا توسط مالكين آن مي شود.تغيير كاربري بناهاي تاريخي با توجه به ارزش هاي معماري و معنوي اين آثار مي تواند موجب بازگشت مجدد روح و حيات دوباره به بنا شود.بازگرداندن يك اثر تاريخي به چرخه زندگي نخست نيازمند مرمت كالبدي است.اما قدم بعدي كه به مراتب مهم تر است،حضور انسان و بازگشت پويايي به بناست.مدارس تاريخي اغلب به حس مكان و هويت جامعه گره خورده اند و وقتي رها يا تخريب مي شوند حفره اي در ميراث فرهنگي به جا مي گذارند. مدارس از جمله عملكردهايي هستند كه با ويژگي هاي خاص خود پتانسيل مناسبي در پذيرش عملكردهاي مختلف دارند.بنا بر اين به روز رساني مدارس تاريخي مي تواند به عموم مردم سود برساند و به ساختمان اجازه مي دهد تا همچنان كه بافت قديمي خود را حفظ مي كند به خدمت رساني به جامعه با ظرفيتي متفاوت ادامه دهد.براي تحقق اين امر معماري داخلي با توجه به شرايط و نيازهاي جديد جامعه و ساكنين تغييراتي را در بنا ايجاد مي كند. كه اين تغييرات هم زمان با حفظ ارزش هاي معماري بناي تاريخي، بستري مناسب براي پذيرش عملكرد جديد در آن ايجاد مي كند.در اين طرح با شناخت ويژگي ها و ارزش هاي معماري بنا و به كارگيري آن ها در قالبي به روز شده و هماهنگ با عملكرد جديد سعي بر ارائه راهكارهاي كاربردي و عملي در جهت به روز رساني مدارس تاريخي انوشيروان دادگر و گيو و تبديل آن ها به مجموعه اقامتي-رفاهي فرهنگيان گرديد.

داعي پور، زينب

1396

185ص.: مصور (بخشي رنگي)، جدول

Adaptive reuse of Anoushiravan Dadgar and Giv school,in order to become a residential - welfare complex

1/1/1900 12:00:00 AM

adaptive reuse , historic schools , architecture , Interior design , Revitalization , residential welfare complex , Gio Primary School

كارشناسي ارشد

معماري