453

معماري

امروزه، نيمي از جمعيت دنيا در شهرها زندگي مي كنند و در اواسط قرن اخير پيش بيني مي شود كه از هر 10 نفر انسان 7 نفر در شهرها زندگي مي كنند. (Debraj Roy, Michael Harold Lees,Bharath Palavalli, Karin Pfeffer, M.A. Peter Sloot2014) بيشتر ساكنان سكونت گاه هاي شهرها در سراسر دنيا امروزه در زاغه ها زندگي مي كنند. براساس آخرين آمار(UN Habitat Report) در سال 2009، حدود يك ميليارد انسان، يا در واقع 32درصد از جمعيت شهري حال حاضر دنيا، در زاغه ها زندگي مي كنند. در خصوص چنين مسئله شهري و به طور خاص مسئله مسكن و اقامت اين افراد دو نظريه به طور كلي وجود دارد: يك نگاه اساس بحث آن بر جداسازي و نابودي اين پديده هست كه از شهرها با برنامه هاي تثبيت شده و با سطح بالاي درآمد اجتماعي بر مي خيزد و نگاه ديگر برآن هست كه بدي ها و خوبي هاي اين نوع از اقامت را درنظر بگيرد و برسي كند. مطالعات اخير تاييد مي كند كه اين نوع از سكونت، جزئي از بافت شهري مي باشد و داراي خصوصيات فيزيكي و اجتماعي است كه شايسته ارزش گذاري مي باشد. در سطح اجتماعي تركيبي از جمعيت جوان، فرهنگي متنوع، خلاق، انعطاف پذير، عملي و كارآفريني وجود دارد. آن ها در هر دو سطح فردي و اجتماعي، اشتراك گزاري ارزش ها متقابل، كمك به يكديگر و همبستگي را دارا مي باشند. (UN-Habitat, 2003, Roy, 2005, Neuwirth, 2005, Harvard Design Magazine, 2008, Hernandez et al, 2010, Varley, 2013) در عين حال، سياست هاي توسعه جديد نشان مي دهد كه سرمايه اجتماعي مي تواند نقش مهمي در استراتژي هاي مبارزه با فقر ايفا كند كه منجر به موفقيت و پايداري اين مناطق شود. ايده ي اصلي كه مي تواند اجازه دهد سرمايه اجتماعي گسترش پيدا كند طراحي، ريزي است كه منجر به نگاه داشتن طولاني مدت مردم در مكان ها و درگير شدن با بوم به عنوان عامل هويت ساز به شكل مكرر مي باشد. اين پژوهش بر اين اساس است تا با تحليل داده ها با رويكرد تئوري زمينه اي اين فرضيه را به اثبات برساند.

خاك زند، مهدي

دباغ، اميرمسعود

1396

100ص.: مصور (بخشي رنگي)، نقشه، جدول،

Design, incremental housing for the Development of Social Capital in Slums Area: Zoorabad or Islamabad Karaj

1/1/1900 12:00:00 AM

slums , social capital , vernacular architecture , developing country

كارشناسي ارشد

معماري