4525

معماري

توسعه شهرهاي امروزي به صورت مجتمع‌هاي مسكوني و تجاري صورت مي‌گيرد. هويت محله‌ها در ميان انبوه برج‌ها و ساختمان‌هاي بلندمرتبه مدرن گم شده است. شهروندان خود را از محله‌هاي خود جدا مي‌دانند و محله‌ها فاقد هويت و حس تعلق شده‌اند. اين گسست و پيچيدگي مسائل بشري، معماري را نيز بي‌روح و بي‌هويت كرده است. در اين شرايط، توجه معماران به رابطه محيط و رفتار انسان بيشتر شده است. بنابراين، طراحي فضاهايي كه رفتار انسان را تحت تأثير قرار دهد و هنجارها را تقويت و ناهنجاري‌ها را كاهش دهد، در اولويت قرار گرفته است. يكي از اين فضاهاي عمومي سراي محله است. زيرا اين مراكز با نقش چند بعدي ميتوانند بستر خوبي براي توسعه فضاهاي آموزش دهنده در شهر باشند. هدف اصلي در اين پژوهش، تبيين اصول و معيارهاي آموزش‌دهندگي در معماري معاصر ايران است. براي دستيابي به اين هدف، در ابتدا با استفاده از روش تحقيق توصيفي‌تحليلي، پيشينه موضوع، شامل روان‌شناسي محيط و مباحث مرتبط با آن، عوامل كالبدي‌فضايي و همچنين الگوهاي رفتاري مورد بررسي قرار گرفت؛ و در ادامه با كنكاش در نمونه هاي مشابه، به استخراج اطلاعات مورد نياز مبادرت گرديد. پژوهش حاضر از جيث هدف كاربردي و از بعد روش توصيفي-تحليلي است. ابزار گردآوري داده مشاهده و پرسشنامه بوده است. پرسشنامه ميان ساكنين محله توزيع و نتايج آن با استفاده از دو آزمون همبستگي اسپيرمن و رتبه بندي فريدمن در نرم افزار spss تحليل شد كه بيانگر رابطه عوامل سازنده مكان (كالبد، معنا و عملكرد) با آموزش دهندگي فضاهاي عمومي است

خاجي، محمدصادق

اصانلو، حسن

1403

172ص.: مصور(رنگي)، نقشه، نمودار، جدول

Designing the Neighborhood Cultural Center of Ivank with an Approach to Developing Educational Spaces in Contemporary Tehran Architecture

Neighborhood Cultural Center , Pedagogical Spaces , Ivank Neighborhood

كارشناسي ارشد

معماري و شهرسازي