4523

تصويرسازي

در آموزش هنر، همواره مسائلي بنيادين وجود دارند كه درك هنري در هر موضوعي وابسته به آن هاست. يكي از پراهميت ترين اين مسائل، آموزش تاريخ هنر است كه در كنار آن شيوه ي آموزش و روش اجرا به همراه رسانه يا ابزار انتقال آن، از بحث برانگيزترين مسائل در حوزه ي آموزش، خاصه آموزش هنر در دهه هاي اخير بوده است. در همين خصوص تصويرسازي از جمله ابزارها و رسانه هاي كاربردي در انتقال مواد آموزشي قرار گرفته است. فاستو گيلبرتي از جمله هنرمندان تصويرگري است كه با نويسندگي و تصويرسازي خود، آثار متفاوت و بديعي براي انتقال مفاهيم هنر معاصر، در قالب زندگي نامه ي هنرمندان اين دوره آفريده است. در اين پژوهش قصد بر آن است كه تأثير تصويرسازي در آموزش تاريخ هنر به گروه سني نوجوان، با رويكرد نظري بينامتنيت و بيش متنيت ژرار ژنت مورد بررسي قرار گيرد. بدين منظور كتاب هاي جكسون پولاك، يايويي كوزاما و ايو كلن از هنرمند مذكور با اين رويكرد بررسي مي شود. پرسش اصلي مطرح شده در اين پژوهش اين است كه قابليت هاي تصويري با به كارگيري رويكرد بينامتنيت و بيش متنيت ژنتي در خوانش خود، چه تأثيري بر انتقال مفاهيم تاريخ هنر در حوزه ي آموزش هنر به نوجوانان دارند. به¬منظور پاسخگويي به پرسش پژوهش، پس از مرور نظريه ي ترامتنيت ژنتي، رويكرد تحليل بينامتني و بيش متني گزينش و الگوي خوانشي مطابق آن ارائه شده است. سپس به خوانش نمونه هاي مطالعاتي ذكر شده بر اساس اين الگو پرداخته شده است. اين پژوهش، از نوع كيفي و به شيوه ي توصيفي تحليلي انجام شده است. نتايج حاصل از پژوهش نشانگر وجود بينامتن هايي از نوع صريح و ضمني، همچنين خلق هدفمندانه ي تصاوير بر بنيان روابط بيش متني از نوع همانگونگي و تراگونگي ميان نظام نشانه اي نوشتار و تصوير است كه در نهايت آثاري را پديد مي آورد كه در عين سادگي، داراي بعدي زيبايي شناسانه به تناسب گروه سني نوجوان است و با بياني طنزآميز و گاه معماگونه در پي ارتباط گيري با مخاطب و مشاركت او براي انتقال مفاهيم هنرهاي معاصر است.

تصويرسازي كتاب آموزش تاريخ هنر با معرفي يك هنرمند ايراني

رمضان ماهي، سميه

1402

130ص.: مصو(رنگي)