4521

معماري

يك جامعه سالم، آسايش كامل جسمي، رواني و اجتماعي سالمندان خود را تضمين مي‌كند و تحقق اين هدف نيازمند شناخت دقيق نيازها و شرايط خاص اين گروه سني است. از منظر معماري داخلي، طراحي فضاي زندگي سالمندان مستقيماً بر كيفيت زندگي، احساس راحتي و استقلال آنها تاثير مي‌گذارد. فضاي داخلي بايد متناسب با محدوديت‌هاي جسمي، رواني و رفتاري سالمندان باشد و علاوه بر ايمني، حمايت رواني و اجتماعي آن‌ها را فراهم آورد. در اين تحقيق، به بررسي نقش معماري داخلي در ايجاد محيطي امن، قابل دسترس و تامين كننده نيازهاي متنوع سالمندان پرداخته شده است. پژوهش حاضر با روش توصيفي-تحليلي، از طريق مطالعات كتابخانه‌اي و مستند‌سازي نمونه‌هاي طراحي شده، به تحليل اصول و راهكارهاي معماري داخلي موثر بر بهبود كيفيت زندگي سالمندان مي‌پردازد. يافته‌هاي حاصل از اين پژوهش نشان داد كه مؤلفه‌هاي فضايي نظير كيفيت نور طبيعي، رنگ‌آميزي مناسب، چيدمان مبلمان قابل‌انعطاف، دسترسي آسان به فضاهاي سبز و حفظ حريم شخصي بيشترين تأثير را بر احساس امنيت و تعلق سالمندان داشته‌اند. همچنين مؤلفه‌هاي اجتماعي شامل امكان تعامل گروهي در فضاهاي مشترك، وجود گوشه‌هاي آرام براي استراحت انفرادي و قابليت شخصي‌سازي فضا توسط ساكنان به‌عنوان عوامل كليدي شناسايي شدند. نتايج اين تحقيق راهنمايي‌هاي عملي براي معماران و طراحان داخلي جهت بهبود كيفيت زندگي سالمندان در مراكز نگهداري روزانه فراهم مي‌آورد و مي‌تواند در تدوين استانداردهاي طراحي اين مراكز مورداستفاده قرار گيرد.

كسرايي، داريوش

1404

120ص.: مصور(بخشي رنگي)، جدول

Sense of Belonging , Interior Architecture , Elderly Daycare Centers , Environmental Design , Quality of Life of the Elderly

كارشناسي ارشد

هنر