4483

سينما

از اواسط قرن بيستم و همزمان با شدت گرفتن بحرانهاي زيست محيطي كه محصول فعاليتهاي مخرب انساني است ، اكوانتقادي ( ( Ecocriticismبه معناي كاوش نقادانه در متون ادبي ، بررسي رابطه انسان و طبيعت و نحوه بازنمايي آن در اين متون به يك موضوع مورد اقبال منتقدين تبديل شده است . اين رويكرد انتقادي اگرچه ابتدا در ادبيات و ارتباط آن با محيط طبيعي مطرح شد ولي به مرور به حوزه نقد و تحليل ساير هنرها و از جمله سينما هم گسترش يافت به گونه‌اي كه نظريه پردازان متعددي در دو دهه اخير در حال پژوهش و صورت‌بندي مطالعات خود در زمينه اكوسينما هستند. به اين ترتيب بررسي ديدگاههاي زيست محيطي فيلمها و كشف پيوندهاي پيچيده بين انسان‌ها و جهان غيرانساني ، يكي از زمينه‌هاي مورد اقبال در مطالعات فيلم در عصر حاضر را تشكيل مي‌دهد كه حوزه نظري مطالعات فيلم را تحت تأثير خود قرار داده است . اين پژوهش با بررسي ادبيات موجود و مرور ديدگاه‌هاي تاريخي در مورد نظريه فيلم از يكسو و تجزيه و تحليل نظرات بوم‌منتقدين فيلم از سوي ديگر، ظهور يك نظريه فيلم جديد، تحت عنوان نظريه فيلم اكولوژيكي را بررسي مي‌كند.يافته‌هاي پژوهش تلاقي نگراني‌هاي محيطي با زيبايي‌شناسي سينمايي و تأثيرات آن بر محتوا و فرم فيلمها را از نقطه نظر بوم‌منتقدين و تلاش آنها براي تحليل اين محتوا و فرم از ابعاد گوناگون اكوروانكاوانه ،اكوپديدارشناسانه ،شناخت گرايانه ،اكوزبان شناسانه و ... را به تصوير مي‌كشد .پژوهش پيش رو همچنين با قرار دادن اين مجموعه مطالعات در بطن مباحث نظري فيلم ، سعي در شناسايي الگوها و مضامين نوظهور مرتبط با نظريه فيلم اكولوژيكي و تبيين شاخصها و چهارچوبهاي مرجع آن داشته است.

فيلم كوتاه دهيدراته

روحاني، سيدعلي

1403

148ص.