4477

نقاشي

با آنكه جهان پيوسته از تضادهاي معنايي، اسطوره‌اي و بيولوژيكي ساخته مي‌شود ؛ اما ممكن است قرار گرفتن دو واژه زيبايي و خشونت در نگاه نخست مبهم و سوال برانگيز جلوه كند. به نظر مي‌رسد همواره رابطه ميان نيك، زيبا، مطبوع و هر آنچه كه سمت و سويي خوشايند و مثبت دارد مي‌تواند مسئله علم زيباشناسي به عنوان روشي براي مطالعه امر محسوس باشد. دانشي تجربي كه همواره با حس و احساس انساني به مثابه‌ي مخاطب سرو كار داشته است. از آنجائيكه همواره دريافت هر حسي اعم از مطبوع، خير، نيك، اَلم، و ... با علم زيباشناسي در ارتباط است مي‌توان از دريچه اين دانش تجربي به مسائلي چون خشونت، شرارت، زشتي و ... نيز پرداخت. در اين راستا، مطالعه آثار هنري كه به نقد زيباشناسانه‌ي انواع خشونت‌ها، به‌ويژه خشونت‌هاي جمعي سياسي-اجتماعي ناشي از جنگ، پرداخته‌اند، از موضوعات مهمي است كه در طول تاريخ هنر توسط هنرمندان بدان پرداخته شده است. پژوهش پيش رو در پي آن است تا به دو سوال مهم چيستي مولفه‌هاي زيبا‌شناختي نقاشي اكسپرسيونيسم در آثار نقاشي آلبرتو بورري و جايگاه ماده در آثار او به منظور بيان خشونت ‌جنگ پاسخ دهد. اين پژوهش از حيث هدف بنيادي است و با استفاده از اسناد معتبر كتابخانه‌اي و كتابخانه ديجيتال نگاشته شده است. از نتايج حاصل از اين پژوهش مي‌توان چنين اذعان داشت كه؛ خشونت و زيبايي با يكديگر رابطه معنايي مهمي را شكل داده اند. با واكاويي انواع خشونت مي‌توان به اين نتيجه رسيد كه، هنرمندان ناقد به ويژه افرادي چون آلبرتو بورري خشونت را به‌عنوان يك امر سازنده (خشونت سازنده ) در آثار خود معنا كرده و با بياني اكسپرسيونيستي آن را به تصوير كشيده‌اند. بورري با استفاده از زبان به ظاهر پست ماده (پلاستيك، فلز، پارچه گوني بافت و كرباس) توانسته است نشان دهد كه چگونه جان آدمي به واسطه‌ي خشونت در ميدان جنگ به تلي از زباله بدل شده است و اين زباله‌ها چگونه به بازنمايي جان انسان عصر جنگ پرداخته‌اند.

بهرامي قصر، بيتا

هدايت، رضا

1403

104ص.: مصور(رنگي)

Aesthetics of Violence in Post-War Italian Expressionist Paintings

Aesthetics , Violence , War , Expressionism , Italian Expression , Alberto Burri , Post-war

كارشناسي ارشد

هنر