4475

نقاشي

در اين پژوهش تلاش بر اين بود كه تبيين شود كه تبيين و توضيح تاريخ صرفا محدود به تفكر فلسفي و آنچه فلسفه تاريخ به آن اطلاق مي شود نيست.يعني فقط تفكر فلسفي نيست كه مي تواند به تاريخ بيانديشد و تاريخ را توضيح دهد.بلكه تفكر هنري نيز مي تواند در خصوص تاريخ روايت و تبيين و توضيح خاص خود را ارائه دهد. و چون نقاشي نوعي از صورت هنر مي باشد و هنر صورتي از تفكر قلمداد مي شود، پس به واسطه نقاشي مي توان با نحوي تفكر در خصوص تاريخ آشنا شد كه از نوع تفكر فلسفي در مورد تاريخ (فلسفه تاريخ) نيست. ماحصل پژوهش صورت گرفته اين است كه چون هنر تفكر است، فلسفه نيز تفكر است، اگر فلسفه در قبال تاريخ مي انديشد و فلسفه تاريخ مي آفريند و فلسفه بنيادش بر ادراك حصولي است، هنر نيز كه نحوي و نوعي از تفكر است و بنيادش بر ادراك حضوري است، مي تواند در مورد تاريخ روايت گري و تبيين و توضيح داشته باشد در صورتي كه حاصل آن چيزي متفاوت از فلسفه باشد. روايت نقاشي از تاريخ، تبيين و توضيحي تصويري، انضمامي، جزئي ، ملموس و زنده مي باشد. تبيين و توضيحي كه جزئيات و نكات عاطفي و ايموشنالي را در نظر مي گيرد كه هيچ گاه در بحث انتزاعي فلسفه تاريخ با آن مواجه نمي شويم. در تبيين و توضيحي كه هنر و به طور اخص هنر نقاشي از تاريخ ارائه مي دهد، تاريخ حالتي جزئي، زنده و انضمامي پيدا مي كند. زوايايي از تاريخ كه زوايايي احساسي و عاطفي است در اين روايت و تبيين ظاهر مي گردد كه در آن چيزي كه فلسفه تاريخ بيان مي كند هيچگاه ديده نمي شود. زيرا فلسفه تاريخ حالتي كلي گويي دارد.فلسفه تاريخ صبغه منطقي و لاژيكال پيدا مي كندو حال آنكه تبيين و توضيح تاريخ بر پايه تفكر هنري بر آمده از نقاشي يا ظاهر گشته در نقاشي زنده و انضمامي است و وجوه روانشناختي و عاطفي و ايموشنال و نكته هاي دقيق وجودي را مطرح مي كند. در روايت هنر نقاشي از تاريخ ما با وجوهي از اگزيستانس انسان ها مواجه مي شويم. نوع نگاه ها، قد و قامت، و... تصوير شده در نقاشي به ما كمك مي كند تا ما در فهم يك رويداد تاريخي، فهم صحيح تري از اگزيستانس آن واقعه داشته باشيم. براي مثال تصويري از يك انقلاب يا رويداد ديگر كه به صورت نقاشي ظاهر مي شود به ما كمك مي كند تا فهم مناسبي تري از واقعه از تمامي وجوهش داشته باشيم و با اگزيست واقعه بيشتر آشنا شويم. بنا بر اين فقط فلسفه تاريخ نيست كه مي تواند در قبال تاريخ روايت گري داشته باشد. بلكه هنر نيز به عنوان شيوه اي از تفكر كه مبتني بر ادراك حضوري است مي تواند روايتگر و تبيين كننده رويداد هاي تاريخي قرار گيرد.

زرشناس، شهريار

حاجي وند، احمد

1403

76ص.: مصور(رنگي)