4472

سينما

امروزه يكي از مهم ترين شاخه هاي نظري هنر را تحقيقات و مطالعات تطبيقي شكل مي دهد. اين عرصه، پنجره اي تازه بر شناخت و آگاهي نسبت به نزديكي يا افتراق رويكردها، شيوه ها و جريان هاي هنري گشوده و بعضا نتايج منحصر به فردي را در برداشته است. نوشتار حاضر نيز تلاش كرده است تا با اين نگاه به تطبيق دو رويكرد به ظاهر كاملا مجزاي فرهنگي، جغرافيايي، تاريخي و حتي رسانه اي پرداخته و نزديكي و قرابت جوهري آن ها را به نمايش بگذارد. درونمايه بنيادين اين نوشتار را قاب و قاب بندي در هنرهاي تجسمي و سينما تشكيل مي دهد. در همين راستا، نگارنده تلاش كرده است تا قاب بندي در آثار كمال¬الدين بهزاد و كارپرداخت قاب بندي در رسانه فيلم را مورد تجزيه و تحليل قرار داده و وجوه اشتراك و ديدگاه مشابه ميان آن¬ها را ارائه كند. اگرچه ممكن است قرابت اين دو حوزه براي خوانندگان اندكي مهجور به نظر برسد؛ با اين حال، با گذري به برخي آراء نظريه پرداز سينما، آندره بازن مي توان به رهيافتي براي اين انگاره و مولفه هاي مشترك ديگر دست يافت. نتيجه پژوهش حاضر مي تواند مبين اين ادعا باشد كه حتي در ميان نگارگران ايراني اسلامي نيز نوعي نگاه تصويري مدرن نظير سينما وجود داشته است و چه بسا اگر در زمان بهزاد، هنر سينما ابداع شده بود، اين هنرمند، رسانه خود را تغيير مي داد و وارد حوزه سينما مي شد. پايان نامه حاضر يك پژوهش علمي كاربردي بوده و در نگارش آن از شيوه كتابخانه اي و بررسي تطبيقي استفاده شده است.

محمدي، مهدي

1402

80ص.: مصور(رنگي)، جدول