4419

تصويرسازي

نقوش گياهي در طول تاريخ همواره مورد توجه هنرمندان بوده‌اند؛ زيرا علاوه بر ارزش‌هاي زيبايي‌شناسانه، گاه به صورت مستقيم و گاه به‌عنوان منبع الهام در آثار هنري به‌كار گرفته شده‌اند. كودكان به‌طور طبيعي ارتباطي صميمي و عميق با عناصر گياهي برقرار مي‌كنند و از همين‌رو، اين نقوش در بسياري از كتاب‌هاي كودك به‌ عنوان موضوع يا عنصر تزييني به‌كار رفته است. باتوجه‌به اين كه كه در اين پژوهش به نقوش گياهي به‌كاررفته در تصاوير كتاب كودكان و نوجوانان در دهه 50 و 90 مي‌پردازد ، اين پرسش مطرح مي‌شود كه "مهم‌ترين وجوه اشتراك در كاربرد نقوش گياهي در تصويرگري كتاب‌هاي كودكان بين دو دههٔ 1350 و 1390 چيست؟" هدف پژوهش حاضر، مطالعه و تطبيق نقوش گياهي در تصاوير كتاب‌هاي كودك و نوجوان دو دهه‌ي 1350 و 1390 است. اين پژوهش از نظر هدف كاربردي و از نظر ماهيت توصيفي–تحليلي بوده و با رويكرد كيفي انجام گرفته است. جامعه‌ي مورد مطالعه، نمونه‌هايي از كتاب‌هاي كودك و نوجوان اين دو دهه است كه بر اساس معيارهايي همچون پركاربردترين نقوش گياهي، ميزان تأثيرپذيري تصويرگران از هنر و فرهنگ ايران و غرب، و سبك‌هاي تصويرگري مورد تحليل قرار گرفته‌اند. يافته‌ها نشان مي‌دهد كودكان و نوجوانان نسل امروز كه در فضاي تكنولوژي رشد مي‌كنند، ارتباط كمتري با طبيعت دارند و استفاده از نقوش گياهي در كتاب‌ها مي‌تواند در تقويت نگرش زيست‌محيطي آنان نقش داشته باشد. همچنين، بررسي سير تحول تصويرسازي از دهه‌ي 50 تا دهه‌ي 90 نشان مي‌دهد آثار از گرايش واقع‌گرايانه به بيان انتزاعي حركت كرده‌اند. در اين روند، توجه به جنبه‌هاي روان‌شناختي كودك افزايش يافته و تصاوير ساده‌تر و كودكانه‌تر طراحي شده‌اند. بيشترين نقوش به‌كاررفته در هر دو دهه، نقوش سنتي ايراني بوده است كه تصويرگران گاه به‌صورت مستقيم و گاه با شخصي‌سازي از آن‌ها بهره گرفته‌اند؛ با اين تفاوت كه در دهه‌ي 50 ميزان استفاده از اين نقوش بيش از دهه‌ي 90 بوده است.

تصويرگري اشعاري از شاعران ايراني با رويكرد طبيعت‌گرايانه

حسن پور، محسن

امين سلماسي، بهراد

1403

108ص.: مصور(رنگي)

Dissertation as Partial Fulfillment of Requirements for the Degree of Master of Illustration