4375

تصويرسازي

در سال‌هاي اخير، نقش تصويرسازي در فرآيند آموزش و يادگيري كودكان مورد توجه ويژه پژوهشگران و متخصصان تعليم و تربيت قرار گرفته است. كتاب‌هاي درسي به‌عنوان يكي از اصلي‌ترين منابع يادگيري در نظام آموزشي، مي‌توانند از طريق تصويرسازي، مفاهيم و اطلاعات را به شيوه‌اي جذاب، قابل فهم و ماندگار به دانش‌آموزان منتقل كنند. پژوهش حاضر به بررسي تطبيقي كاركرد تصويرسازي در كتاب فارسي پايه سوم ابتدايي در سال 1370 و سال 1390 مي‌پردازد. هدف از اين مطالعه، بررسي ميزان استفاده از تصاوير، ميزان تطابق ميان متن و تصوير، روش‌هاي تصويرسازي و جذابيت تصاوير در اين دو كتاب درسي است. در اين راستا، نظريه‌ي فرناليسم به‌عنوان چارچوب نظري پژوهش مورد استفاده قرار گرفته است. روش تحقيق از نوع تحليل محتواي كيفي با رويكرد تطبيقي است. فصل دوم پژوهش به بررسي پيشينه تصويرسازي در كتاب‌هاي درسي و ويژگي‌هاي مناسب تصوير براي گروه سني پايه سوم ابتدايي پرداخته و مواردي چون ميزان واقع‌گرايي و تناسب با درك بصري كودكان را بررسي كرده است. در فصل سوم، اصول زيباشناختي حاكم بر تصويرسازي و تحليل ساختاري و بصري تصاوير با تمركز بر فرم، رنگ و تركيب‌بندي مورد بحث قرار گرفته است. فصل چهارم به تحليل نمونه‌هاي مشترك داستاني در كتاب‌هاي فارسي سال 1370 و سال 1390 اختصاص دارد و مقايسه‌اي ميان آن‌ها از نظر رنگ، ويژگي‌هاي فرمي، تركيب‌بندي، ارتباط با متن و ميزان تناسب با گروه سني انجام شده است. يافته‌هاي اين تحقيق مي‌تواند به درك بهتر از جايگاه تصويرسازي در كتاب‌هاي درسي و بهبود كيفيت طراحي آن‌ها كمك كند و راهكارهايي براي ارتقاء تأثيرگذاري تصاوير آموزشي در فرآيند يادگيري زبان فارسي در دوره ابتدايي ارائه دهد.

طراحي و تصويرگري داستان‌هايي از كتاب فارسي مقطع سوم ابتدايي

حسن پور، محسن

حسن پور، محسن

1402

110ص.: مصور(رنگي)، جدول(بخشي رنگي)

Illustration , Textbook , Persian Language TextbookStudy , Comparative , Third Grade of Primary School

كارشناسي ارشد

هنر