422

پژوهش هنر

خط نستعليق پس از پيدايش و شكل گيريدر دوره تيموري، در ادوار مختلف شاهد ويژگي‌ها، اختلافات و خلاقيت‌هاي نويني درساختارحروف، كلمات، اتصالات و تركيب بندي‌ها بوده است و در نتيجه اين اختلافات، خوشنويسي هر دوره از دوره پيش از خود متمايز گشته و داراي سبك و مكتب بوده است. در اين ميان هنرمندان نامي نقش بسزايي در تشكيل اين مكاتب داشته اند. هدف اصلي اين پژوهش تطبيق ساختاري آثار دو هنرمند نستعليق نويس دوره تيموري، جعفر بايسنغري و عبدالرحمن خوارزمي در مكاتب شرقي و غربي نستعليق دوره تيموري بوده كه به اين منظور از روش توصيفي تحليلي استفاده شده است. با مطالعه و بررسي آثار اين دو هنرمند به پرسش هاي اصلي اين پژوهش كه يافتن مولفه هاي تفاوت اين دو سبك و هنرمندان شاخص هر دو سبك بود پرداخته شد. اين بررسي‌ها شامل: نقطه، فواصل حروف و كلمات، زاويه گذاري، مفردات، اتصالات، كشيده‌ها، تركيب در سطرها بوده است. اطلاعات ضرورري تحيق به روش كتابخانه ايي جمع آوري شده و با بررسي نمونه‌ها و نتايج به دست آمده مشاهده شدكه دو سبك در تحرير مفردات، كوچك و بزرگ نويسي آن‌ها، اتصالات، اندازه، طول و به‌ويژه شيب كشيده هاو دواير با هم تفاوت‌هايي داشتند، در مكتب غرب مفردات و گاهي اتصالات دچار بزرگ نويسي شده كه درتحرير دواير به وضوح ديده شد.طول كشيده‌ها بلند و شيب آن‌ها كمتر از حد معمول بوده است.

قليچ خاني، حميدرضا

1396

101ص.: مصور (رنگي)، جدول

Structural adaptation of East and West schools in Nastaliq during the Timurid period

1/1/1900 12:00:00 AM

Timurid Calligraphy , Eastern School , Western School , Nastaliq Line

كارشناسي ارشد

هنر