415

ادبيات نمايشي

مقدمه: گفته‌اند كه تئاتر آيينه‌ي زندگي است لذا باتوجه به اهميتي كه محيط زيست و بحران‌هاي مربوط به آن در زندگي بشر يافته است و اهميت وجايگاهي كه درخت در ساختار اسطوره‌شناسي ايران و هند(كه شكل‌گيري هردو آن ها نتيجه مهاجرت قوم آريايي است) داشته است، تبار شناسي متون ادبي و نمايشي كهن اين دو سرزمين و اين كه ناخودآگاه جمعي و ميتيم‌هاي مشترك اين دو ملت چگونه در قالب درخت مقدس يا درخت زندگي بيان شده است، ضرورت مي‌يابد. يافته‌ها: تحقيق حاضر به بررسي تطبيقي اسطوره‌هاي هندي و ايراني در رابطه با مفهوم درخت زندگي وجايگاه آن در ساختار متون ادبي و نمايشي اين دو سرزمين پرداخته است. در اين تحقيق با توجه به رويكرد مردم‌شناسانه‌ي لوي اشتراوس متفكر فرانسوي و با استناد به كارهايي كه ولاديمير پراپ در خصوص ريخت‌شناسي ساختارهاي ادبي قصه‌هاي پريان انجام داده است، به ساخت اسطوره‌شناختي حاكم بر اين دو فرهنگ پرداخته شده است. در حقيقت، با توجه به روش لوي اشتراوس، واحدهاي اسطوره‌ايي (ميتيم‌ها) هر دو فرهنگ بررسي شده و ساختي مشترك از آنها استخراج شده است كه با اذعان به بعضي تفاوتها مي‌توان آنها را در ذيل ده واحد يا خويشكاري تولد، ثمردهي، نور يا معرفت، محافظت، مركزيت، گناه، معراج، آرام‌بخشي، وحدت و جاودانگي بررسي نمود. روش‌شناسي: براي درك درست اين ميتيم‌ها و واحدهاي اسطوره‌ايي در هر دو ملت ايران و هند از روش نشانه‌شناسي استفاده شده است و با توجه به اينكه خود لويي اشتراوس و پراپ ساختارگرا هستند اين روش مي‌تواند زواياي بيشتري از اين تحقيق را به تصوير بكشد. روش‌شناسي تحقيق بصورت كيفي و برگرفته از ادبيات تطبيقي و ريخت‌شناسي ساختاري پراپ است. نتيجه‌گيري: نتايج بدست آمده نشانگر اين ادعاست كه درخت زندگي در دو فرهنگ هندي و ايراني جايگاه قابل توجهي دارد و هنديان و ايرانيان در بسياري از مناسك و آئين‌هاي نمايشي خود به درخت توجه كرده و به همين دليل است كه درخت زندگي در آئين‌هاي نمايشي اين مردمان بسيار مهم است.

صيرفي، هايده

ناصر بخت، محمدحسين

1395

117ص.: مصور (رنگي)

comparatively investigate of tree of life in dramatic and Mythical Iranian and Indian texts by focused on Levi Strauss's Mythology

1/1/1900 12:00:00 AM

tree of life , India , Iran , mythology , mythical units , structural morphology

كارشناسي ارشد

هنر