370

نقاشي

آذين گريِ نگارگري ايراني و رابطۀ آن با خوانش رويداد نگاره (ايلخاني تا صفوي)

شيوۀ نگارگري ايراني عموماً بر گزارش تصويري از رويداد موجود در متن بنا شده است. با سيري تاريخي در تصاوير نگاره‌ها اين امر مسجل است كه نگارگر بر حفظ فضاي دوبعدي تصوير پايبند است و به نظر مي رسد بينش هنرمند به موضوع نگاره بيش از آنكه در تغييرات سبكي خوانش‌پذير باشد، در پس چنين ويژگي شاخصي ميسر است. از اين رو در پژوهش حاضر با رويكرد به محيط ساختاري نگاره‌ها به مقولۀ آذين‌گري پرداخته شده است و اين فرضيه مطرح است كه در نگارگري ايراني، خوانشِ رويدادِ نگاره مي‌تواند مبتني بر ويژگي آذين‌گري تصوير باشد. هدف كلي از پيگيري چنين رابطه‌اي ارائه راهكار و روشي براي خوانش رويداد نگاره در گذار از ساختار آذيني تصوير است. بر اين مبنا: يك، آذين‌گري مؤلفه اي مستمر در ساختار نگاره‌هاي ايراني است كه صورت مثالي رويداد نگاره را در بر دارد. دو؛ رويداد نگاره عنواني است كلي تر از روايت، كه معطوف به بستر اجتماعي و مناسبات توليدي حاكم بر فرهنگ هنري نيز است. اين پژوهش با استفاده از روش استقرايي و بر اساس منابع كتابخانه اي و تحليل آثار و با استناد به منابع تصويري نگارگري انجام شده است. چهارچوب نظري در دو حوزۀ نشانه شناسي و مطالعۀ شاخصۀ آذيني نگاره ها در دوره هاي تاريخي مطرح است. از آنجايي كه ساختار و چينش آذيني نگاره ها در هر دورۀ تاريخي ويژگي خاص آن دوره را به خود مي-گيرد، لذا خوانش رويداد نهفته در صورت آذيني تصوير با رويكرد به شناخت شاخصه¬هاي آذيني هر دوره و مقايسۀ نوع حضور آن ها در تصوير، امري ميسر است.

آذين بندان

حسيني راد، عبدالمجيد

خسروي، خسرو

1392

165 ص.: مصور

1/1/1900 12:00:00 AM

Decorations in Iranian Paintings and their Relationship with Painting Interpretations (from Ilkhanid to Safavi period)

Iranian art , miniature , decorations , ornamental characteristics

885

decorates

كارشناسي ارشد

884

هنر