• شماره ركورد
    3319
  • دانشجو

    ميراحمديان، محمدعلي

  • رشته تحصيلي
    عكاسي
  • عنوان

    تبيين جايگاه مولفه‌هاي عكاسي مفهومي درآثار عكاسان ايران دهه ي 90 خورشيدي

  • چكيده
    پژوهش حاضر به بررسي جايگاه مؤلفه‌هاي هنر مفهومي در آثار عكاسان ايراني دهه 1390 شمسي مي‌پردازد. هنر مفهومي كه در دهه 1960 ميلادي به‌عنوان جرياني انتقادي در برابر مادي‌گرايي هنر معاصر شكل گرفت، در شاخه‌هاي مختلف هنري از جمله عكاسي تأثيرات قابل‌توجهي داشته است. عكاسي مفهومي نيز، كه به‌عنوان يكي از زيرشاخه‌هاي مهم اين جنبش شناخته مي‌شود، بر ايده و پيام اثر هنري بيش از جنبه‌هاي زيبايي‌شناختي و تكنيكي تأكيد دارد. اين پژوهش با هدف تحليل ميزان حضور و تأثير مؤلفه‌هاي هنر مفهومي در آثار عكاسان ايراني انجام شده و تلاش دارد تا روندهاي شكل‌گيري و دگرگوني اين رويكرد در عكاسي معاصر ايران را مورد بررسي قرار دهد. در اين راستا، علاوه بر بررسي نظريه‌هاي مرتبط با هنر مفهومي و عكاسي مفهومي، تأثير تحولات تكنولوژيكي، گسترش رسانه‌هاي فردي و نقش دنياي ديجيتال در تغيير نگرش هنرمندان ايراني نسبت به عكاسي مفهومي بررسي شده است. با ظهور فناوري‌هاي ديجيتال، مرزهاي هنر دستخوش تغيير شده و معيارهاي سنتي ارزش‌گذاري آثار هنري دگرگون شده‌اند، به‌گونه‌اي كه دسترسي آسان به ابزارهاي تصويربرداري ديجيتال باعث افزايش توليد و بازنمايي تصاوير شده و مفهوم هنر را به چالش كشيده است. در چنين فضايي، اين پرسش مطرح مي‌شود كه آيا عكاسي مفهومي در ايران هم‌چنان در مسير رويكردهاي اصلي خود حركت مي‌كند يا تحت تأثير ويژگي‌هاي فرهنگي، اجتماعي و سياسي جامعه ايران دچار تغييرات و دگرديسي‌ شده است؟ اين تحقيق از روش كيفي و با رويكرد توصيفي‌ـ‌تحليلي انجام شده است. اطلاعات از طريق مطالعات كتابخانه‌اي، بررسي آثار شاخص خارجي و عكاسان ايراني و تحليل تطبيقي نمونه‌هاي داخلي و بين‌المللي گردآوري شده است. يافته‌هاي تحقيق نشان مي‌دهد كه اگرچه برخي از عكاسان ايراني از مفاهيم هنر مفهومي بهره مي‌برند، اما به دليل شرايط فرهنگي، اجتماعي و حتي محدوديت‌هاي رسانه‌اي، آثار آن‌ها با نمونه‌هاي بين‌المللي تفاوت‌هايي بنيادين دارد. هم‌چنين، بسياري از اين آثار، به دليل تغييرات در نحوه توليد و انتشار عكس در عصر ديجيتال، در مرز ميان عكاسي هنري و معناگرا قرار مي‌گيرند و به دليل نداشتن درك درست از هنرمفهومي، عكاسي مفهومي خوانده مي‌شوند؛ و در برخي موارد، كاركرد انتقادي هنر مفهومي را نيز به خود مي‌گيرند. در نهايت، اين پژوهش نشان مي‌دهد كه عكاسي مفهومي در ايران نه به‌عنوان يك جريان كاملاً مستقل، بلكه به‌عنوان رويكردي تلفيقي از سنت‌هاي بومي، گرايش‌هاي هنري معاصر و تأثيرات جهاني در حال پيشرفت است.
  • كليدواژه فارسي

    هنر مفهومي , عكاسي‌مفهومي , عكاسي‌معاصرايران , رسانه‌هاي فردي , دنياي ديجيتال , زيبايي‌شناسي , هنرمعاصر , تحولات تكنولوژيكي , تحليل‌تطبيقي‌هنر , زبان

  • عنوان عملي
    تن و منظره
  • استاد راهنما نظري
    آذري ازغندي، هادي
  • سال دفاع
    1403
  • مشخصات ظاهري
    174ص.: مصور( بخشي رنگي)
  • عنوان به انگليسي
    “Exploring the Role of Conceptual Photography Elements in the Works of Iranian Photographers in the 1390s Solar Decade”
  • كليدواژه لاتين
    Conceptual Art , Conceptual Photography , Contemporary Iranian Photography , Personal Media , Digital World , Aesthetics , Contemporary Art Technological , Transformations , Comparative Art Analysis , language
  • عنوان عملي به انگليسي
    Tone and scenery
  • مقطع تحصيلي
    كارشناسي ارشد
  • دانشكده
    هنر