3317

ادبيات نمايشي

سياه‌بازي گونه‌اي از نمايش سنتي و شادي‌آور ايراني است كه از زمان قاجار در ايران اجرا مي‌شده و همواره مخاطبان خود را داشته است. اين نمايش‌ها در دوران‌هاي مختلف باتوجه‌به شرايط، شخصيت‌ها و داستان‌هاي متفاوتي را دنبال كرده‌اند. داستان‌هايي كه زنان به‌عنوان نيمي از جامعه، كيفيت حضور متفاوتي در آن‌ها داشته‌اند. تفاوتي كه اين سوال كلي‌تر را ايجاد مي‌كنند كه اصلا زنان در اين گونه‌ي نمايشي در پيشبرد روايت با چه نقشي و به چه صورتي حضور يافته‌اند. در اين پژوهش با استفاده از روش كتابخانه‌اي از نوع توصيفي- تحليلي، تلاش شده است تا نقش زنان در نمايشنامه‌هاي متاثر از سياه‌بازي نويسندگان معاصر و دو نمونه‌ي غير‌مكتوب از آثار سعدي افشار بررسي و با هم مقايسه شوند. براي اين كار از شش نمايشنامه سياه‌بازي از بهرام بيضايي، داود فتحعلي بيگي، محمدحسين ناصر بخت و حميد امجد استفاده شده است. دو اجراي باقي‌مانده از سعدي افشار نيز شامل نمايش‌هاي بخشش و ريش‌تراش مي‌باشد. در مقايسه بين اين دو‌دسته نشان داده شد كه پيش‌از‌اين زمانه، در سياه‌بازي زنان به طور محدودي حضور داشتند و همين حضور هم به صورت شخصيت‌هايي منفعل و خنثي بوده است. اما در زمانه‌ي معاصر هم‌زمان با افزايش نقش و مشاركت اجتماعي و سياسي زنان در اجتماع، در سياه بازي نيز اين حضور چه در كنش‌مندي و چه در كلام، فعال‌تر شده و البته كه اين اتفاق با افزايش تعداد شخصيت‌هاي زن نيز همراه بوده‌است.

كتيبه‌ي طلايي

قاسم پور، اكرم

1403

69ص.: جدول

The Role of Women in Advancing the Narrative of Plays Influenced by Siaah Bazzi on selected Writers

Women , Narrative , Siaah Baazi , Roohozi

Golden inscription

كارشناسي ارشد

هنر