328

تبليغ و ارتباطات فرهنگي

تعزيه نمونه بارز نبوع نمايشي ايرانيان است كه رد پاي آن هنوز هم در استان‌هاي مختلف از شمالي ترين شهرهاي خراسان و آذربايجان تا جنوبي ترين شهرهاي سيستان و اهواز از پهنه كوير تا حاشيه هاي زاگرس و البرز و از درياي خزر تا خليج فارس، در ايام محرم ديده مي‌شود.تعزيه هنري است كه به نوعي درون خود از تمام هنرها وام گرفته است. در تعزيه علاوه بر آئين هاي مذهبي هنرهايي همچون، نمايش، ادبيات، موسيقي و هنرهاي تجسمي را نيز مي‌توان مشاهده كرد. در اين پژوهش تعزيه به عنوان يكي از اصيل ترين و پرسابقه ترين هنرهاي اسلامي در چهارچوب هنرهاي ارتباطي بررسي و مطالعه شده است و به نقش بازيگري، مكان نمايش، رخت و لباس، حيوانها، اكسسوار، موسيقي و كارگرداني تعزيه پرداخته شده و تأثير اين هنر نمايشي- سنتي در تبليغات و ارتباطات مدرن تعقيب مي‌شود تا بتواند نقش آفريني خود را در عصر ارتباطات و در جامعه امروز ايران اسلامي بار ديگر فراهم كند. در اين پژوهش ازروش هاي تركيبي گردآوري اطلاعات از جمله مصاحبه، ‌مشاهده، فرهنگ شفاهي در مصاحبه، تئاتر و فرهنگ تصويري استفاده شده است و مورد تحليل و تفسير قرار گرفته است تا تعزيه به عنوان هنرچندلايه وفرامتني وآميخته با انواع هنرها كه هر يك به نوعي وام دار ادبيات است، بتواند با گذري به نقش آن در تبليغ و ارتباطات ديني اين مرز و بوم، زمينه حضور آن را در ذهن مخاطب فراهم كند

مسعودي، اميدعلي

طوسي معتمد، حسين

1392

221 ص.

Quite and its role in Iranian’s proselytism and communications of religious

1/1/1900 12:00:00 AM

quite , religious propaganda , religious community , Iranians people

785

كارشناسي ارشد

فرهنگ و ارتباطات