327

مهندسي معماري اسلامي

خانه اولين فضايي است كه آدمي در آن احساس تعلق را تجربه مي كند. در وراي فرم ظاهري خانه ، معاني پنهان نهفته است. در آنجا است كه فرد اولين ارتباط با زندگي و اطراف را تجربه مي كند. ورودي جزء مهمي از سيماي كلي ساختمان و به عبارتي فصل مشترك ساختمان و فضاي بيرون است؛ ازآنجا است كه مي توان به كل ساختمان دسترسي پيدا كرد. از آنجا كه همواره فضاهاي ورودي، نمودي خاص در معماري دارد، تحولات رخ داده در طول زمان در اين بخش ملموس تر و بررسي ويژگي هاي ساختاري و تزئيني آنها از اهميتي دو چندان برخوردار است. فضاهاي ورودي ، هركدام بسته به شيوه هاي معماري و ميزان تاثيرپذيريشان از سنت يا تجدد ، جلوه هايي متنوع ازتركيب فضايي را به نمايش مي گذارند. سردر ورودي نسبت به سايراجزاء ، ازامتيازات خاصي برخورداراست؛ زيرا علاوه براينكه به عنوان يك عنصر رابط بين برون و درون محسوب مي شود، از لحاظ بصري نيز شاخصي براي تشخيص ارزش هويت و معماري هر ساختمان بوده است. با توجه به مطالب ذكرشده درخصوص اهميت ورودي ها، ساخت ورودي در معماري حال حاضر ايران، به خصوص در تهران، غالبا به شكلي كاملا تقليدي و متاثر از نفوذ سبك بين الملل معماري مدرن صورت مي گيرد كه منجر به شكل گيري ورودي هايي بدون در نظرگرفتن اقليم و فرهنگ منطقه مي شود. موارد زير مورد توجه اين پژوهش است : . چه عواملي باعث شده است تا ورودي ايراني كه داراي اهميتي خاص نزد مردم بوده دچار روند نزولي گشته و ديگراز فضاهاي ورودي زيباي قديمي نشاني ديده نشود؟ . روند دگرگوني فضاي ورودي در معماري ايراني در زمان قاجار و پهلوي به چه شكل بوده است؟ و چه راهكارهايي درجهت احياي فضاهاي ورودي خانه ها با توجه به فرهنگ و باورايراني مي توان ارائه داد؟

فرزانيار، حميدرضا

اكبريان، محمدرضا

1392

326 ص.: مصور

Study About the Formation of Entrance Spaces in Old Tehran Houses

1/1/1900 12:00:00 AM

Entrance , House , Old texture , Tehran

كارشناسي ارشد

معماري