319

ادبيات نمايشي

اصول و مباني نگارش شبيه نامه (تعزيه) با توجه به مولفه هاي روايت در نمايش هاي ايراني

علي رغم اينكه بيش از سه قرن از پيدايش هنر شبيه خواني (تعزيه) در ايران مي گذرد و حدود پانصد متن با موضوعات متنوع به عنوان شبيه نامه نوشته شده، و تقريباًٌ نيمي از آنها به چاپ رسيده است، اما تا كنون تلاشي منسجم و مدون در جهت بررسي شيوه هاي نگارش شبيه نامه ها، صورت نگرفته است تا معلوم بدارد اين گونه نمايشي كه توجه بسياري پژوهشگران ايراني و غير ايراني را به خود جلب كرده است، با چه شيوه و اسلوبي نگاشته شده و مي شود. به همين جهت پژوهش حاضر در صدد بررسي اصول و فنون نگارش شبيه نامه، با هدف حفظ اين هنر و ارائه فنون نگارش اين گونه نمايشي براي علاقمندان و نوجويان، برآمده است، در همين راستا نگارنده در وهله اول به بررسي منابع موجود در زمينه شيوه و اصول درام نويسي، و سپس به بررسي متون چاپ شده و دست نويس تعزيه، پرداخته است، سپس با روش قياسي، توصيفي وتحليلي به جستجوي عناصر و عوامل سازنده درام- به خصوص درام ارسطويي- در شبيه نامه ها پرداخته است، كه با اين بررسي در نهايت به يكسري شباهت و تفاوتها دست يافته و به اين نتيجه رسيديم كه علي رغم شباهت ها، شبيه خواني علاوه بر برخي اشتراكات با درام غربي، ويژگي هايي در زمينه روايت، شخصيت پردازي، گفتا شنود و ... دارد كه از آن نمايشي منحصر به فرد مي سازد.

قصه سياوش

فتحعلي بيگي، داود

ناصربخت، محمدحسين

1393

470 ص.

1/1/1900 12:00:00 AM

Principles of writing “tazie “according to storytelling parameters in Iranian plays.

762

Siavash Narrative

كارشناسي ارشد

761

هنر