284

ادبيات نمايشي

روش شناسي روايت هاي سه تايي در ساختار هاي نوي سينما و مقايسه آن با روايت كلاسيك

طي دو دهه ي اخير، سينماي جهان دستخوش تحولات بسياري شده است و فيلمسازان مطرحي پا به اين عرصه نهاده اند كه آثارشان از ابعاد مختلف داراي پيچيدگي هاي بسيار است، چه به لحاظ محتوا، چه از نظر پرداخت و ارائه ي شخصيت ها و چه از جنبه ي فرم ساختاري و روايت. اين فيلم ها به ويژه به علت ساختارهاي روايي متفاوت و پيچيده شان كه سرشار از جابه جايي هاي زماني و تغيير در راوي داستان هستند، مورد توجه قرار گرفته اند و امروزه تحت عنوان آثار «ساختارنو» شناخته مي شوند. اين پژوهش با بررسي مقوله روايت و زمان و بهره گيري از آراي صاحب نظران و متفكران عرصه فلسفه و سينما، موضوع ياد شده را با توجه به سير تاريخي مطرح مي كند. سپس با به كار گيري اين موضوعات به بحث روايت در فيلم¬هاي ساختارنو مي پردازد، و يكي از انواع مهم اين شيوه ي روايي يعني روايت سه داستاني تكرار شونده (Reiterative Triple Narrative) را به طور خاص مورد بررسي قرار مي دهد.

فيلمنامه ي روايتي از تاريكي

نقاش‌زاده، مسعود

1391

243 ص.

1/1/1900 12:00:00 AM

Methodology of Reiterative Triple Narrative in Cinema New Structures and Comparison with Classical Structure

narration , time , classical , narration , postmodern , new structure and reiterative triple

Screenplay: A Narrative Of The Dark

كارشناسي ارشد

هنر