283

تبليغ و ارتباطات فرهنگي

هدف از اجراي اين پژوهش، بررسي جايگاه تبليغ ديني درسياست ها وبرنامه ريزي هاي فرهنگي كشور، بررسي تطبيقي پنج دوره برنامه هاي توسعه اقتصادي، اجتماعي وفرهنگي كشور وسندچشم انداز بيست ساله است. از آنجا كه اين پژوهش، كاربردي مي باشد و در زمره تحقيقات كيفي قرار دارد، از روش مطالعات اسنادي استفاده شده است. محتواي مورد تحقيق را پنج برنامه توسعه اقتصادي، اجتماعي وفرهنگي جمهوري اسلامي ايران وسندچشم انداز بيست ساله كشور تشكيل مي دهد. باتوجه به نتايج بدست آمده در اين پژوهش، دربرنامه اول ودوم ازالگوي خاصي براي تدوين بخش فرهنگ استفاده نشده است. توجه به بخش فرهنگ وتبليغ ديني در برنامه ريزي فرهنگي برنامه اول ودوم بسيارضعيف بوده است بطوريكه در برنامه اول تنها يك تبصره از 52 تبصره ودر برنامه دوم 6 تبصره از 101 تبصره به حوزه فرهنگ وتبليغ ديني پرداخته است. از برنامه سوم به بعد برنامه ها با ديد واقع بينانه تري تنظيم شدند وهرچه رو به جلوتر حركت كرديم بيشتر اصول برنامه ريزي در برنامه ها رعايت شده است، بطوري كه برنامه پنجم نسبت به ديگربرنامه ها جامع تر است. بابررسي صورت گرفته مشخص شدكه برنامه ريزان كشور از الگوي توسعه گرا براي تدوين برنامه هاي سوم، چهارم وپنجم استفاده نموده اند.درتمام برنامه ها رويكرد مصداق گرايانه به ارتباط دين وفرهنگ مشاهده شد. فقط برنامه هاي چهارم وپنجم توسعه بعد از سندچشم انداز بيست ساله تهيه وتدوين گرديده اند. براساس مشاهدات صورت گرفته در سندچشم انداز بيست ساله فرهنگ وتبليغ ديني به خوبي مورد توجه قرارگرفته است. طبق بررسي انجام گرفته بخش فرهنگ در برنامه هاي چهارم وپنجم منطبق بر اهداف ترسيم شده در سندچشم انداز بيست ساله است.

سپنجي، امير عبدالرضا

خجسته باقرزاده، حسن

1391

137 ص.: نمودار

1/1/1900 12:00:00 AM

672

كارشناسي ارشد

671

فرهنگ و ارتباطات