272

صنايع دستي گرايش پژوهشي هنرهاي سنتي

شيشه گري يكي از هنرهاي كهن ايران بوده و توليدات آثار شيشه اي بخش قابل توجهي از صنايع دستي كشورمان محسوب مي شده است. توليد شيشه هاي هنري در ايران، بر پايه ي با اصالت ترين روش آن يعني شيشه گري فوتي و همچنين برخي روش هاي ديگر از جمله همجوشي شيشه، معرق شيشه و غيره بوده است .متاسفانه در چند سال گذشته، كارگاههاي شيشه گري دچار ركود شديد شدند و بسياري از آنها تعطيل گشتند و توليدات كارگاههاي باقيمانده نيز با محدوديت مواجه شد و نتوانستند مانند گذشته، توليد با كيفيت داشته باشند و با كشورهاي اروپايي رقابت كنند.وجود ركود و مشكلات در اين زمينه موجب شكل گيري رساله اي با عنوان " آسيب شناسي وضعيت توليد شيشه هاي هنري در كارگاههاي تهران معاصر" گرديد. نوع تحقيق به لحاظ هدف كاربردي، از نظر ماهيت تحليلي و توصيفي، همچنين از نظر شيوه اجراي ميداني مي باشد. هدف از انجام اين تحقيق آسيب شناسي وضعيت توليد شيشه هاي هنري با محور قرار دادن دو تكنيك شيشه گري فوتي به عنوان اصلي ترين شيوه ي توليد شيشه ي دست ساز در ايران و همجوشي شيشه به عنوان يك تكنيك دانشگاهي جديد بوده و همچنين مشكلات به وجود آمده دراين زمينه را مورد نقد و بررسي قرار داده است. از نتايج اين تحقيق آگاهي و تدوين مشكلات وضعيت توليد كارگاههاي شيشه از جمله دشوار بودن تهيه ي مواد اوليه، فقدان نيروي متخصص ، و غيره مي باشد. همچنين راهكارهاي پيشنهادي امكان پذير جهت بهبود شرايط كار صنعتگران، از مباحث مطرح شده در اين رساله مي باشد.

هوشيار، مهران

خانلرخاني، فرزانه

1392

102 ص.: مصور، جدول

1/1/1900 12:00:00 AM

641

كارشناسي ارشد

هنر